Otrzymuj informacje ze świata g-funku

Bądź zawsze na bieżąco z aktualizacjami na stronie i nowymi inicjatywami G-funk.eu.
Wpisz poniżej swój adres e-mail i kliknij „zapisz się”.

Kurupt

Kurupt, znany także pod ksywą Young Gotti lub Kurupt the King Pin (właściwie Ricardo Emmanuel Brown) urodził się 23 listopada 1972 roku w Filadelfii w Pensylwanii, na wschodnim wybrzeżu USA. Jest połową duetu Tha Dogg Pound.

Młody Ricardo już w wieku 8 lat pragnął być taki jak Rakim lub Spoonie Gee. Zatopiony w rapowej kulturze chłopak nie mógł jednak pozbyć się swojej wojowniczej postawy i gdy w wieku 16 lat ukradł i rozbił samochód matki przeniesiono go do ojca do Hawthorne w Kalifornii. Tam też przyłączył  się do gangu Rollin’ 60’s Crips i dalej szlifował swoje raperskie umiejętności.

Początki

W Kalifornii zapoznaje się z Lamontem Bloomfieldem, właścicielem biednej wytwórni muzycznej „Hustler For Life”. Tam nagrywa w studiu swoje pierwsze kawałki.

W 1991 roku Kurupt pojawia się na albumie S.O.S. Band „One of Many Nights”. Taśma trafia w ręce Dre, który jest pod wrażeniem umiejętności rapera. Na scenę wkracza Suge Knight, właściciel dopiero co stworzonej wytwórni Futureshock Records (która już niedługo przeistoczy się w Death Row Records), który „pożycza” Kurupta od Lamonta do nagrań Death Row i obiecuje wydanie solowego albumu artysty i zyski dla Bloomfielda.

Death Row Records

Kurupt i DazW 1992 roku Kurupt pojawia się na pierwszym albumie wydanym przez Death Row Records – „The Chronic” Dr. Dre. Raper prezentuje swoje umiejętności na kawałkach „Lyrical Gangbang”, „Stranded On Death Row” i „Bitches Ain’t Shit”. Co ciekawe, wykorzystywany na każdym kroku przez Knighta Kurupt nie otrzymał wynagrodzenia za ten album, bo nie została mu przedstawiona do podpisania żadna umowa.

W tamtym czasie Kurupt poznaje Daza, innego młodego artystę pracującego dla Death Row Records, z którym zaprzyjaźnia się. Owocuje to założeniem duetu o nazwie Tha Dogg Pound.

Pod koniec 1993 roku wychodzi kolejny album wytwórni DR – „Doggystyle” Snoop Dogga. Również tutaj Kurupt nawija swoje zwrotki – słychać go w „Serial Killa”, „For All My Niggaz and Bitches”, „Ain’t No Fun (If the Homies Can’t Have None)” i „Doggy Dogg World”, który w następnym roku wychodzi na singlu.

Niestety Kurupt nie jest odpowiednio wynagradzany – dostaje bardzo małą część zysków z albumów, a za kilka milionów sprzedanych kopii „Doggystyle” otrzymuje od Suge’a nowego Lexusa, który jest wart nie więcej niż połowa tego, co powinien otrzymać. Menadżer Kurupta, Lamont Bloomfield, świadomy oszustw Suge’a i jego gangsterskich powiązań, rezygnuje z dalszej walki o rapera.

W marcu 1994 roku wychodzi soundtrack do filmu „Above the Rim”, gdzie Kurupta można usłyszeć na „Big Pimpin’” i „Dogg Pound 4 Life”.

Kilka miesięcy później wychodzi kolejny soundtrack z artystami z Death Row – „Murder Was the Case”. Kurupt rapuje w „What Would You Do”, „Who Got Some Gangsta Shit?” i w „Come Up To My Room”. W tym filmie  Kurupt debiutuje jako aktor.

We wrześniu 1995 roku do DR dołącza 2Pac, który ma zatargi z działającą na wschodnim wybrzeżu wytwórnią Bad Boy Entertainment.

W październiku 1995 roku wychodzi debiutancki album Tha Dogg Pound – „Dogg Food”, który prawie w całości wyprodukował Daz. Odnosi on duży sukces komercyjny sprzedając się w liczbie 3 milionów egzemplarzy.

Kontrowersje wywołuje teledysk do utworu „New York, New York”, w którym dzięki zastosowaniu specjalnych efektów raperzy chodzą po ulicach Nowego Jorku powiększeni do rozmiarów wieżowców. Teledysk zostaje zinterpretowany jako diss na wschodnie wybrzeże i doczekuje się odpowiedzi ze strony wschodnich artystów: Capone-n-Noreagi, Mobb Deep i Tragedy Khadafiego na kawałku „L.A., L.A.”.

Daz, Kurupt i Snoop zaprzeczali, jakoby kawałek był atakiem, tłumacząc, że pożyczyli jedynie pomysł od Grandmastera Flasha & the Furious Five, którzy byli autorami samplowanego utworu o tej samej nazwie. Co ciekawe, podczas kręcenia teledysku samochód Tha Dogg Pound został ostrzelany i ekipa musiała przenieść się do spokojniejszej dzielnicy.

Oprócz „New York, New York” album promował utwór „Respect” i „Let’s Play House”. Ten drugi, z powodu pornograficznego tekstu, również wywołał spore kontrowersje. Ostatni kawałek na tym albumie, „Sooo Much Style”, wyprodukował Kurupt.

Po wydaniu tego albumu w Death Row zaczyna źle się dziać – z powodu ciągłych oszustw Suge’a z wytwórni odchodzi RBX, Lady of Rage i sam Dr. Dre – główny producent w wytwórni.

Na początku 1996 roku wychodzi album 2Paca – „All Eyez On Me”. Kurupt nawija swoje wersy w kawałkach „Got My Mind Made Up” i „Check Out Time”.

Raper pojawia się następnie na drugim albumie Snoopa – „Tha Doggfather”. Kurupt udziela się na trackach „Gold Rush”, „Groupie” oraz „Blueberry”.

W 1997 roku wychodzi debiutancki album Nate Dogga, „G-Funk Classics, Vol. 1: Ghetto Preacher”. Kurupt pojawia się na kawałku „First We Pray” i produkuje utwór „Never Leave Me Alone”.

Śmierć Shakura okazuje się jednak za dużym ciosem dla wytwórni – artyści zaczynają ją masowo opuszczać. Pierwszy wytwórnię opuszcza Nate Dogg, drugim artystą, który decyduje się to zrobić jest Kurupt.

Kariera solowa

KuruptRaper podpisuje kontrakt z A&M i zakłada własną wytwórnię Antra Records.

W marcu 1998 roku Kurupt pojawia się gościnnie na czterech kawałkach na debiutanckim albumie Daza – „Retaliation, Revenge and Get Back”.

We wrześniu 1998 roku Kurupt wydaje swój debiutancki, podwójny album „Kuruption!”. Materiał został podzielony na dwa krążki – jeden dedykowany Zachodniemu Wybrzeżu – „The West Coast”, drugi Wschodniemu Wybrzeżu – „The East Coast”.

Największe hity albumu – „C-Walk” oraz „We Can Freak It” pochodziły jednak z tego pierwszego krążka. Gościnnie na krążku można usłyszeć w kawałku „Ask Yourself a Question” Dr. Dre, a w kawałku „Can’t Let That Slide” debiutuje brat Kurupta, Roscoe. Na drugim krążku pojawia się między innymi współautor dissu na Tha Dogg Pound – Noreaga.

Album odnosi duży sukces komercyjny lądując na 8 miejscu listy Billboard 200, niestety nie sprzedaje się w liczbie dającej status złotej płyty.

W kwietniu 1999 roku Kurupt gościnnie pojawia się na debiutanckim albumie Krayziego Bone’a – „Thug Mentality 1999” w kawałku „The War Iz On”.

Pod koniec tego samego roku, 16 listopada, wychodzi drugi album Kurupta – „Tha Streetz Iz a Mutha”. Na większości tracków pojawia się nieobecny na poprzednim albumie Daz, który poszedł w ślady Kurupta i opuścił Death Row Records. Daz produkuje również kilka tracków na album.

Płyta trafia na 31. miejsce listy Billboard i zyskuje status złotej płyty. Oprócz Daza gościnnie pojawia się wielu znakomitych gości, takich jak np. Snoop Dogg, Warren G, Nate Dogg, Dr. Dre czy nawet KRS-One. Nie zabrakło również brata Kurupta, Roscoe, który pojawia się gościnnie na dwóch kawałkach. W kawałku „Callin’ Out Names” Kurupt atakuje DMX’a, którego oskarża o próbę uwiedzenia jego ówczesnej dziewczyny, Foxy Brown.

Tego samego dnia ma premierę album Dr. Dre, 2001, na którym Kurupt udziela się na 4 trackach: „Xxplosive”, „The Next Episode” (w tle), „Let’s Get High” oraz „Housewife”.

W grudniu tego samego roku wychodzi kolejny pośmiertny album 2Paca, „Still I Rise”. „Tattoo Tears” z tego albumu wyprodukował Kurupt.

W sierpniu 2000 roku Kurupt pojawia się na pięciu trackach na drugim albumie Daza – „R.A.W.”.

W maju 2001 roku wychodzi drugi album duetu Daza i Kurupta – „Dillinger & Young Gotti”. Są oni jednak zmuszeni zmienić nazwę grupy, ponieważ Suge Knight posiada prawa do nazwy „Tha Dogg Pound”.

Nazywają więc grupę DPG (Dogg Pound Gangstaz). Tworzą także ekipę DPGC (Dogg Pound Gangsta Crips). W skład tej drugiej grupy wchodzą dodatkowo między innymi Nate Dogg, Snoop Dogg, Soopafly i inni. Krążek zostaje wydany pod niezależną wytwórnią kierowaną przez Daza – D.P.G. Recordz. Niestety nie osiąga on zbyt dużego sukcesu komercyjnego, trafia dopiero na 124 miejsce listy Billboard.

Dwa miesiące później wychodzi kolejny album Kurupta – „Space Boogie: Smoke Oddessey”. Kurupt zaprasza świetnych gości, m.in. DJ Quika, Xzibita, MC Rena, Snoop Dogga, Nate Dogga czy Lil ½ Deada. Krążek trafia na 10 miejsce listy Billboard i sprzedaje się w liczbie około 350 tysięcy egzemplarzy.

3 tygodnie później Death Row Records wydaje album „2002”, na którym znajdują się niewydane utwory Tha Dogg Pound. „2002” trafia na 36 miejsce listy Billboard, przebijając wyniki sprzedaży „Dillinger & Young Gotti”.

W grudniu tego samego roku Kurupt gościnnie pojawia się w utworze „Kronologik” na albumie Cypress Hill „Stoned Raiders”.

Powrót do Death Row i rozpad Tha Dogg Pound

KuruptW 2002 roku Kurupt ku zdziwieniu swoich kumpli z powrotem zapisuje się do Death Row Records, gdzie otrzymuje funkcję zastępcy Suge’a, co wywołuje owocny w liczne ataki słowne beef między Dazem a Kuruptem.

W tym samym roku Kurupt pojawia się jeszcze gościnnie na jednym tracku na trzecim albumie Daza – „This Is the Life I Lead”.

W 2003 roku wychodzi album grupy The HRSMN – „The Horsemen Project”, do której należy Canibus, Killah Priest, Kurupt i Ras Kass. Wydany w niezależnej wytwórni 9-trackowy album zostaje udostępniony do kupna jedynie przez Internet.

W maju tego samego roku Daz na albumie „DPGC: U Know What I’m Throwin’ Up” atakuje Kurupta, Suge Knighta i Death Row.

W kwietniu 2004 roku Daz wydaje album DPG „The Last of tha Pound”, na którym znajdują się niewydane tracki duetu.

W tym samym roku R.O.S.E/Kustapo/Repeticious Records wypuszcza kolejny album Kurupta – „Originals”.

W 2005 roku Snoop Dogg staje się mediatorem w sporze Daz – Kurupt. Ostatecznie Snoop odnosi sukces i duet dochodzi do porozumienia, dzięki czemu album „The Last of tha Pound” jednak nie okazuje się ostatnim, a sam Kurupt decyduje się opuścić wytwórnię Suge’a.

Ponowne zjednoczenie

Kurupt, Snoop i DazW tym samym roku Kurupt postanawia zrobić biznes z Koch Records, dystrybutorem Death Row Records i zgadza się na wydanie kolejnego albumu Tha Dogg Pound pod ich dystrybucją w zamian za usunięcie z jego nadchodzącego solowego albumu kawałków atakujących Daza i jego kumpli.

W sierpniu tego samego roku wychodzi kolejny solowy album Kurupta – „Against tha Grain”, z którego usunięto na prośbę Kurupta wskazane tracki. Do słabych wyników sprzedaży oprócz słabej promocji ze strony Koch Records przyczynia się Death Row Records, które zniechęcało fanów do kupna albumu z powodu modyfikacji tracklisty. Warto wspomnieć, że na płycie w utworze „My Homeboys (Back to Back)” wykorzystano wokal 2Paca.

W listopadzie 2005 roku wychodzi kolejny album DPG – „Dillinger & Young Gotti II: Tha Saga Continuez…”. Niestety pomimo świetnych produkcji również nie odnosi on komercyjnego sukcesu – sprzedaje się w liczbie zaledwie około 100 tysięcy kopii.

W czerwcu 2006 roku wychodzi kolejny album Kurupta, tym razem wydany pod ksywą Young Gotti – „Same Day, Different Shit”. Co ciekawe, ksywa Young Gotti została nadana Kuruptowi przez 2Paca. Wyprodukowany przez Daza album trafia na 56 miejsce listy Top R&B/Hip-Hop Albums. Krążek jest bardzo ubogi w gości, oprócz Daza występują tylko Ashthon Jones i Nina Breed.

Zaledwie tydzień później następuje wielki powrót Daza i Kurupta – znów pod nazwą Tha Dogg Pound wydają w wytwórni Snoopa, Doggystyle Records, album „Cali Iz Active”.

Krążek trafia na 28 miejsce listy Billboard 200 i sprzedaje się w liczbie ponad 100 tysięcy egzemplarzy. Na promowanym przez singiel o tej samej nazwie albumie oprócz Snoopa, który wystąpił aż na 7 z 16 tracków, na albumie pojawiają się członkowie DPGC – Nate Dogg, RBX, Soopafly, Bad Azz, a także tacy artyści jak Ice Cube czy Diddy.

Na teledysku do tytułowego utworu pojawia się wiele gwiazd Zachodniego Wybrzeża, między innymi takie osobistości jak Ice Cube, WC, DJ Quik, Too Short, Xzibit, B-Real, Warren G, MC Eiht czy Dilated Peoples. Co ciekawe, w teledysku można zobaczyć zarówno crip walk WC jak i blood walk DJ Quika.

We wrześniu 2006 roku Kurupt pojawia się na kolejnym albumie Daza, „So So Gangsta”, w utworze „Money On My Mind”.

W marcu 2007 roku Tha Dogg Pound wydają kolejny album, tym razem pod wytwórnią Daza – „Dogg Chit”. Okładka płyty jest podobna do okładki debiutu Tha Dogg Pound. Na albumie Daz powraca w swoich produkcjach do g-funkowego klimatu.

„Dogg Chit” promuje nagrany we współpracy ze Snoop Doggiem kawałek „Vibe”, do którego nakręcono także teledysk. Wideo można znaleźć także do kawałków „1 N 1 Out”, „Where U From” oraz „Everybody”. Nagranie sprzedaje się w liczbie około 175 tysięcy egzemplarzy i trafia na 77. miejsce listy Billboard 200.

Również na początku tego roku wychodzi niewydany album grupy z Death Row – O.F.T.B. o nazwie „The Missing D.R. Files”. Na płycie pojawia się wyprodukowany przez Kurupta track „World Wide”, a sam Kurupt rapuje w „That Was Then, This Is Now” i „Still A Mystery To Me”.

W maju tego samego roku Death Row Records wydaje „Against tha Grain E.P.”, na którym znajdują się kawałki usunięte z „Against tha Grain”, w tym dissy na Daza i Snoopa.

Roscoe i KuruptMiesiąc później Kurupt we współpracy z J Wellsem wydaje utrzymany w g-funkowym brzmieniu album „Digital Smoke”. Do kawałka „All We Smoke” został zrealizowany teledysk. Gościnnie na płycie pojawiają się tacy artyści jak Roscoe, Gail Gotti czy Butch Cassidy.

W sierpniu tego samego roku Kurupt żeni się z Gail Gotti.

We wrześniu Kurupt pojawia się na „Gangsta Party”, kolejnym albumie Daza, na kawałku „Gettin’ Money”.

W marcu 2008 roku Tha Dogg Pound wydają w Internecie EP „Let’s Ryde 2Night”, na którym między innymi znajdują się takie tracki jak nagrany razem z Nate Doggiem i Snoop Doggiem „Xmas Seasons” czy nagrany z B-Realem i Nate Doggiem „Look Like U Need A Lift”.

W sierpniu tego samego roku Kurupt pojawia się na kolejnym albumie Daza – „Only On the Left Side” w utworze „Thiz How We Live”.

W listopadzie tego samego roku Kurupt wydaje razem z bratem album „The Frank and Jess Story”. Gościnnie występuje między innymi Daz, Kokane, Too Short i Gail Gotti.

W kwietniu 2009 roku Kurupt wydaje w Internecie „The Penagon vol. 1″. Jest to pierwsze wydanie nowej wytwórni Kurupta, Penagon Entertainment. Na albumie oprócz Kurupta pojawiają się między innymi B-Real, Nas i Roscoe.

W czerwcu 2009 roku Kurupt wydaje z Quikiem wspólny album zatytułowany „Blaqkout”. Na album trafia 13 utworów, w tym promowane przez teledyski „9x’s Outta 10″ czy „Do You Know”. Na płycie pojawia się także diss na starych kumpli Quika: 2nd II None, Hi-C i AMG w kawałku „Fuck Y’all”.

Pod koniec listopada tego samego roku wychodzi kolejny album Tha Dogg Pound – „That Was Then, This Is Now”. Na albumie duet wraca w kilku utworach do starych g-funkowych i West Coastowych brzmień. Wśród gości na albumie pojawia się m.in. Snoop Dogg, Roscoe, Krayzie Bone oraz Kokane.

W kwietniu 2010 roku do sklepów trafia nowy solowy album Kurupta – „Streetlights”. Większość albumu jest wyprodukowana przez Terrace’a Martina. Gościnnie na albumie pojawia się m.in. Xzibit, Snoop Dogg oraz Roscoe.

W sierpniu tego samego roku premierę ma kolejny album Tha Dogg Pound – „100 Wayz”. Wyprodukowany prawie w całości przez ekipę Daz Dillinger, Ivan Johnson & Soopafly album zawiera głównie hardcore’owe gangsterskie utwory. Album jest promowany przez utwory „Sky’z Tha Limit” oraz „Another Clip”. Na albumie gościnnie pojawia się m.in. RBX, Soopafly, Nate Dogg, Snoop Dogg, The Lady of Rage oraz Butch Cassidy.

Kurupt jest również aktorem, wystąpił w około 20 filmach, m.in. w „The Wash”, „Dark Blue” czy „Hollywood Homicide”.

Podyskutuj o Kurupcie na forum

Dyskografia:

1995: Dogg Food (z Dazem jako Tha Dogg Pound)
1998: Kuruption!
1999: Tha Streetz Iz a Mutha
2001: Dillinger & Young Gotti (z Dazem jako DPG)
2001: Space Boogie: Smoke Oddessey
2001: 2002 (z Dazem jako Tha Dogg Pound)
2003: The Horsemen Project (z The HRSMN)
2004: The Last of Tha Pound (z Dazem jako DPG)
2004: Originals
2005: Against tha Grain
2005: Dillinger & Young Gotti II: Tha Saga Continuez… (z Dazem jako DPG)
2006: Same Day, Different Shit (pod pseudonimem Young Gotti)
2006: Cali Iz Active (z Dazem jako Tha Dogg Pound)
2007: Dogg Chit (z Dazem jako Tha Dogg Pound)
2007: Against tha Grain E.P.
2007: Digital Smoke (z J. Wellsem)
2008: Let’s Ryde 2Night (z Dazem jako Tha Dogg Pound)
2008: The Frank and Jess Story (z Roscoe)
2009: The Penagon vol. 1
2009: Blaqkout (z Quikiem)
2009: That Was Then, This Is Now (z Dazem jako Tha Dogg Pound)
2010: Streetlights
2010: 100 Wayz (z Dazem jako Tha Dogg Pound)

Produkcje m.in. dla:

2Pac

Nate Dogg

O.F.T.B.

Tha Dogg Pound