Otrzymuj informacje ze świata g-funku

Bądź zawsze na bieżąco z aktualizacjami na stronie i nowymi inicjatywami G-funk.eu.
Wpisz poniżej swój adres e-mail i kliknij „zapisz się”.

Ice Cube

Ice CubeIce Cube, właściwie O’Shea Jackson, urodził się 15 czerwca 1969 roku w dzielnicy South Central w Los Angeles w Kalifornii. Przez wielu uznawany jest za jednego z najlepszych albo najlepszego rapera z Zachodniego Wybrzeża.

Jest znany z tego, że w wielu swoich utworach porusza problemy społeczne, polityczne i krytykuje rasizm. Oprócz rapowania zajmuje się produkcją muzyczną, aktorstwem, reżyserią i pisaniem scenariuszy filmowych.

Początki

Kariera Ice Cube’a zaczyna się bardzo wcześnie. Pierwsze teksty pisze w wieku 14 lat. W 1984 razem z przyjacielem Sir Jinxem zakładają grupę C.I.A., która występuje na przyjęciach organizowanych przez Dr. Dre. W 1987 C.I.A. (w którego skład oprócz Cube’a i Sir Jinxa wchodzi jeszcze K-Dee) wypuszcza demo „My Posse” wyprodukowane przez Dr. Dre. Jest to jedyne oficjalne wydanie C.I.A.

N.W.A. (1986–1990)

N.W.A.

Około 1986 roku Cube zostaje członkiem grupy N.W.A. Występuje tam razem z odpowiedzialnym za perkusję DJ’em Yellą (Antoine Carraby), MC Renem (Lorenzo Patterson), The D.O.C., który uczy Eazy’ego-E, kolejnego członka grupy, jak rapować oraz Dr. Dre, który produkuje muzykę. Głównymi zajęciami Ice Cube’a w N.W.A jest pisanie tekstów dla grupy oraz rapowanie.

W 1987 roku N.W.A wydaje kompilację pod tytułem „N.W.A. and the Posse”, na której Cube’a możemy usłyszeć na 4 utworach (albo na 5 w wersji wydanej w 1989 roku). Album osiąga status złotej płyty.

W 1987 roku N.W.A rozpoczyna prace nad swoim debiutanckim albumem „Straight Outta Compton” oraz nad debiutem Eazy’ego, „Eazy-Duz-It”. Płyta Eazy’ego zostaje wydana we wrześniu 1988 roku, osiągając status podwójnej platyny.

Miesiąc wcześniej wydany zostaje pierwszy krążek N.W.A., który jest uważany za jeden z najważniejszych albumów w historii gangsta rapu. Główne magazyny muzyczne jak Rolling Stone czy Spin, poddają w wątpliwość nihilistyczne (nihilizm społeczny – przekonanie, że życie jest bezcelowe i wszystkie regulacje oraz normy nie mają sensu) przesłanie grupy, a konserwatywne gazety nazywają N.W.A. „potworami”.

Radiostacje grające czarną muzykę ignorują ten album, a stacja MTV odmawia puszczenia na antenie ich teledysku (kanał muzyczny uważa, że ukazuje on nieuzasadnioną przemoc). Pomimo moralnej paniki, „Straight Outta Compton” sprzedaje się w liczbie ponad 500 000 egzemplarzy w ciągu sześciu tygodni od jego wydania. Spokojna wersja ich piosenki „Express Yourself” zostaje wydana jako singiel i teledysk zostaje wreszcie puszczony w MTV.

Zespołowi udaje się zwiększyć grono swoich zwolenników poprzez bardzo długą trasę koncertową (przygotowano trasę obejmującą 50 miast).

Jakiś czas później przedstawiciel relacji publicznych FBI pisze list do Ruthless Records, wytwórni do której należy N.W.A., w którym oskarża ich o popieranie przemocy i braku szacunku do policjantów. Wyczuwając kolejną sposobność do pokazania się publicznie Ruthless natychmiast ujawnia ten list różnym gazetom i magazynom muzycznym.

Kiedy trasa koncertowa jest w toku, posterunki policji z różnych miast zaczynają używać faksów, aby ostrzegać się nawzajem, gdy trasa N.W.A. kieruje się w ich stronę. N.W.A. zyskuje od FBI przydomek „Najniebezpieczniejszej Grupy Świata” (ang. „The World’s Most Dangerous Group”). Do tej pory krążek zdobył status podwójnej platynowej płyty.

W czerwcu 1989 roku wychodzi album The D.O.C. „No One Can Do It Better” na którym możemy usłyszeć Cube’a w tracku „The Grand Finalé”. W styczniu 1990 roku Ice Cube odchodzi z grupy twierdząc, że Eazy-E nierówno dzieli pieniądze pomiędzy członków N.W.A.

Solowa kariera (1990–1994)

Ice Cube

20 marca 1990 roku zostaje wydana płyta zespołu Public Enemy – „Fear of a Black Planet”. Zbierający wśród krytyków wysokie oceny krążek zawiera utwór „Burn Hollywood Burn” z gościnnym udziałem Cube’a. Po pewnym czasie do tego kawałka zostaje nakręcony teledysk. W tym samym roku możemy usłyszeć Jacksona w utworach „Played Like a Piano” (z albumu King Tee „At Your Own Risk”) oraz „Ain’t Nothin’ but a Word to M” (z albumu Too Shorta „Short Dog’s in the House”).

W maju 1990 roku Cube wydaje swój pierwszy solowy krążek „AmeriKKKa’s Most Wanted”. Od samego początku chce, aby producentem tego albumu został Dr. Dre, jednakże Jerry Heller (menedżer N.W.A.) nie wyraża na to zgody.

Chociaż na „AmeriKKKa’s Most Wanted” nie znajduje się żaden bezpośredni diss na N.W.A., to „Najniebezpieczniejsza Grupa Świata” (włącznie z niedoszłym producentem solo Cube’a) dissuje swojego byłego członka na albumie „100 Miles and Runnin'”, który wychodzi dokładnie 3 miesiące po debiucie Jacksona. Powodem dissu jest odejście Ice Cube’a z wytwórni oraz wytoczenie sprawy sądowej przez Ice Cube’a przeciwko wytwórni Ruthless Records za zaleganie z wypłacaniem wynagrodzenia.

Na „AmeriKKKa’s Most Wanted” oprócz Cube’a możemy usłyszeć The Average White Band, Chucka D, Flavor Flava i Yo-Yo. Płyta zdobywa status platynowej płyty i wywołuje spore kontrowersje. Przy pracach nad albumem Cube’owi pomaga Chuck D z legendarnej grupy Public Enemy.

Krążek jest oparty o podkłady stworzone przede wszystkim przez Sir Jinxa, The Bomb Squad (grupę producencką, której członkiem jest wyżej wymieniony Chuck D) oraz samego Ice Cube’a. Nazwa „AmeriKKKa’s Most Wanted” jest wzięta od programu America’s Most Wanted w którym czarnych przedstawiano jako przestępców, zaś trzy litery K oznaczały Ku Klux Klan, który według Ice Cube’a miał wtedy spore wpływy w USA.

Na albumie w wersji clean (ocenzurowanej) nie znajdują się takie utwory jak: „Better Off Dead (Intro) „, „Turn off the Radio”, „I’m Only Out for One Thang”, „Get off My Dick & Tell Yo’ Bitch to Come Here” oraz „The Drive-By”. Do utworu „Who’s the Mack?” powstaje teledysk.

W grudniu tego samego roku Cube wydaje EP „Kill at Will”. Minialbum jako pierwsze hip-hopowe EP osiąga status złota, a później platyny (także jako pierwsze hip-hopowe EP). Znajduje się na nim 7 utworów, w tym 2 remiksy.

Produkcją pięciu piosenek zajmuje się Chilly Chill, a dwa remiksy robi Sir Jinx. Aż do dwóch tracków powstają klipy („Dead Homiez” i „Jackin’ For Beats”). W 2003 roku zremasterowana wersja EP zostaje dodana do reedycji „AmeriKKKa’s Most Wanted”.

Na wydanym 19 marca albumie Yo-Yo możemy usłyszeć Ice Cube’a w dwóch utworach – „You Can’t Play with My Yo-Yo” i „What Can I Do?”. Do tego pierwszego zostaje zrealizowany teledysk.

W maju 1991 roku N.W.A. atakuje Cube’a na albumie „Efil4zaggin”. Na „AmeriKKKa’s Most Wanted” Cube unikał bezpośrednich ataków na N.W.A, ale na wydanym w październiku 1991 roku „Death Certificate” ostro atakuje N.W.A.

Ice Cube w „No Vaseline” odpowiada także na „100 Miles and Runnin”, m.in. za pomocą homoseksualnych metafor opisując relacje biznesowe MC Rena, Dr. Dre, a w szczególności Eazy’ego-E, z Jerry Hellerem.

Jerry Heller staje się celem bardzo ostrej krytyki. Utwór wzbudza kontrowersje z powodu odniesieniu do religii Hellera (Ice Cube rapuje m.in. „pozwoliłeś Żydowi zniszczyć moją grupę” oraz „(…) z białym Żydem, który mówi wam co robić”).

„Death Certificate” zostaje bardzo dobrze przyjęty i uzyskuje status platyny. Wydawnictwo zostaje podzielone na dwie części, The Death Side (strona śmierci, utwory 1-11) i The Life Side (strona życia, utwory 12-20). Ice Cube tłumaczy, że strona śmierci mówi o tym jak jest, zaś strona życia o tym, jak powinno być.

Na longplayu znalazł się kontrowersyjny utwór „Black Korea” który jest odpowiedzią na zastrzelenie 15-letniej Latashy Harlins przez koreańskiego właściciela sklepu, który omyłkowo uznał, że próbuje ona go okraść. W tym tracku Cube ostrzega Koreańczyków, że jeżeli nadal będą źle traktować czarnych, w Los Angeles wybuchną zamieszki, w których palone będą ich sklepy.

Cztery miesiące po premierze płyty zamieszki wybuchły (słynne Los Angeles riots). Tylko jedna piosenka na płycie zawiera występy gościnne („Color Blind”). Do „True to the Game” oraz „Steady Mobbin'” zostają zrealizowane teledyski.

W listopadzie 1992 roku Cube wydaje czwarty solowy album, „The Predator”, wyprodukowany w większości przez DJ’a Pooha, Sir Jinxa i samego Cube’a. Płyta zdobywa status podwójnej platynowej płyty.

Pierwszym promującym ją singlem jest słynny utwór „It Was a Good Day”, który 12 lat później zostanie wykorzystany na ścieżce dźwiękowej gry GTA San Andreas. Na tym samym soundtracku znajdzie się również remiks utworu „Check Yo Self”, który również pochodzi z „The Predator”.

Jedyni goście na albumie to Lil Russ i Das EFX. Do wspomnianych „It Was a Good Day”, „Check Yo Self (The Message Remix)” oraz do „Wicked” powstają klipy. Teledysk remiksu „Check Yo Self” jest kontynuacją teledysku „It Was a Good Day”. „The Predator” jest przez wielu uważany za największy sukces Ice Cube’a.

Pod koniec 1992 Jackson przechodzi na islam. W 1993 roku, po złagodzeniu napięcia pomiędzy Cube’em, a Dr. Dre, Cube pojawia się na krótko w teledysku do „Let Me Ride”. W tym samym roku pojawia się razem z Ice T na albumie 2Paca „Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z.”, a także na płycie Kama „Neva Again”.

W grudniu 1993 roku zostaje wydana piąta płyta Cube’a: „Lethal Injection”. Promują ją single „Bop Gun (One Nation)”, „Really Doe” i „You Know How We Do It”, które osiągają sukces komercyjny. Do tych kawałków oraz jeszcze do „What Can I Do?” i Lil Ass Gee” powstają teledyski.

Album zdobywa status platynowej płyty. Jest to jedyny w pełni g-funkowy krążek w karierze Cube’a. Utwory z tego krążka są wyprodukowane między innymi przez QDIII (syn legendarnego Quincy’ego Jonesa) i Sir Jinxa. Na płycie można usłyszeć także George’a Clintona i K-Dee.

W 1994 roku Ice Cube’a możemy usłyszeć razem z Devin’em The Dude na albumie Scarface’a, „The Diary”, w utworze „Hand of the Dead Body”, do którego zostaje nakręcony klip.

Po 1994 roku, Ice Cube robi sobie przerwę od muzyki i koncentruje się na pracy filmowej oraz na rozwijających się karierach innych raperów takich jak Mack 10 i Mr. Short Khop. W 1995 roku Cube ma połączyć się z Dr. Dre w duet i wydać album „Helter Skelter”, jednakże głównie z powodu braku czasu obu raperów płyta nigdy nie zostaje wydana (więcej o tym albumie przeczytaj w tym artykule). Mimo to w 1994 roku zostaje opublikowany singiel „Natural Born Killaz”, do którego powstaje także teledysk.

Pod koniec 1994 roku zostaje wydana kompilacja Ice Cube’a „Bootlegs & B-Sides”. Gościnnie na albumie udzielają się: Mack 10, WC oraz Das EFX. Produkcją zajmują się QD3, Madness 4 Real, Sir Jinx oraz sam Ice Cube. Na płycie znajduje się kilka g-funkowych utworów. Większość piosenek zostaje później dodana do zremasterowanych wersji albumów Ice Cube’a.

Czasy od powstania Westside Connection (1994–2002)

Westside Connection

W 1994 roku Ice Cube wraz z WC i Mack 10 zakładają zespół Westside Connection.

Wydany w tym samym roku utwór rapera Commona z Chicago „I Used to Love H.E.R.” wywołuje spór tego artysty z nowo powstałym zespołem Cube’a. Tekst piosenki Commona krytykuje ścieżkę obraną przez rap. Niektórzy interpretują to jako skierowanie winy za ten proces na gangsta rap z zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, ponieważ wtedy stał on się bardzo popularny.

Westside Connection jako pierwsze odpowiada w utworze „Westside Slaughterhouse” z 1995 roku. Diss ten skłania Commona do nagrania utworu „The Bitch in Yoo”, gdzie atakuje Westside Connection. Common i Westside Connection kontynuują obrażanie siebie nawzajem, dopóki nie spotykają się z Louisem Farrakhanem (przywódcą Nation of Islam) i kończą spór.

W 1995 roku track Cube’a, „Friday”, trafia na soundtrack filmu Jacksona o takim samym tytule (Ice Cube gra jedną z głównych ról). W tym samym roku Ice Cube udziela się gościnnie w utworach „West Up!” (z albumu WC and the Maad Circle „Curb Servin'”) i „Westside Slaughterhouse” (z albumu Mack 10’a „Mack 10″). Teledyski powstają do obu piosenek.

W 1996 roku zespół „Westside Connection” wydaje album „Bow Down”. Płyta prawie w całości jest wyprodukowana przez Bud’da, Ice Cube’a i QDIII. Gościnnie można usłyszeć K-Dee, The Comrads oraz Allfrumtha I. Singlami zostają „Bow Down” oraz „Gangstas Make the World Go Round”. Do obu singli powstają teledyski. Album na początku 1997 roku osiąga status platyny.

Ice Cube vs Cypress Hill

Ice Cube i B-Real

Biznes nie zawsze dobrze współgra z przyjaźnią, czego przykładem są Cypress Hill i Ice Cube. Jako przyjaciele i współpracownicy mogli oni być wzorcem jedności Zachodniego Wybrzeża w latach 90. Jednakże do czasu…

Problemy zaczynają się pojawiać, kiedy Ice Cube przychodzi do studia, żeby wziąć na ścieżkę dźwiękową do filmu „Friday” kawałek Cypress Hill „Roll It Up, Light It Up, Smoke It Up”. DJ Muggs i B-Real proponują Cube’owi puszczenie paru utworów na nowy album Cypress Hill, po czym odpalają piosenkę „Throw Your Set In The Air”, która według Cube’a „miażdży”.

Według B-Real’a Cube pyta się, czy może wziąć ten kawałek na soundtrack, ale Cypress Hill odmawiają (track jest przeznaczony na główny singiel), po czym Cube akceptuje ich decyzję i słucha „Throw Your Set In The Air” jeszcze kilka razy.

Soundtrack do filmu „Friday” zostaje wypuszczony tuż przed świeżą płytą Cypress Hill – „Temples Of Boom”. Do B-Reala dzwoni kolega z pytaniem o oddanie utworu „Throw Your Set In The Air” Ice Cube’owi. Latynoski raper zaprzecza i nie za bardzo wierzy, że to prawda.

Później okazuje się jednak, że kawałek Jacksona ma prawie taki sam refren (zostają zmienione tylko niektóre słowa). Cypress Hill zaczynają dissować Ice Cube, jednakże sytuacja dość szybko wraca do normy.

Ice Cube prosi B-Reala o nagranie wokali dla Kausion (grupy z Lench Mob Records). Niestety, w studiu pojawia się nowy problem. B-Real twierdzi, że kilka linijek, które usłyszał, są takie same jak te, których użył na płycie „Temples of Boom”.

Lider Cypress Hill postanawia wyjść na zewnątrz i wykonać telefon. Kiedy wraca, nie ma już tego wersu. Cypress Hill upewniają się, że jednak mieli wcześniej rację co do kradzieży tekstu.

Nagrywają kawałek „No Rest For The Wicked”, który jest dissem skierowanym bezpośrednio do Ice Cube’a. Tworzą ten utwór, ponieważ Cube ponoć ukradł track „Wicked” King Sunowi z Bronxu. Po wypuszczeniu tego utworu Ice Cube i Mack 10 dissują Cypress Hill w „King of The Hill”, „Cross ‚Em Out & Put A ‚K” oraz „Hoo-Bangin’ (WSCG Style)” na wyżej omawianym albumie „Bow Down”.

Chociaż Mack 10 nigdy nie spotyka B-Reala, Muggsa i Sen Doga (członków Cypress Hill) to dissuje ich, ponieważ uważa, że zawsze trzeba iść za swoimi ludźmi i być z nimi, kiedy potrzebują pomocy (nieważne czy to jest słuszne czy nie). WC nie bierze udziału w beefie, ponieważ Cypress Hill, podobnie jak Ice Cube, to jego przyjaciele i nie zamierza się mieszać w ich sprawy.

„King of The Hill” jest uznawany za bardzo dobry diss (przyznał to nawet B-Real). B-Real twierdzi, że wiedział o tym utworze już zanim wyszedł i miał jego tekst.

Następnego dnia po ukazaniu się „King Of The Hill” Cypress Hill dissuje Cube’a i Mack 10 na beacie z tego samego kawałka. Utwór nazywają „Ice Cube Killa”. „Właściwie zrobiliśmy to samo, co Cube robił innym ludziom. Wzięliśmy ich beat i napisaliśmy pod niego diss”, informował B-Real. W dissie pojawia się raper LC, który brzmi bardzo podobnie do Cube’a. Jest to celowy zabieg, żeby wydawało się, że Cube dissuje sam siebie.

Z czasem artyści i fani zaczynają stawać po różnych stronach beefu. Raper Solo jest także w trakcie biznesowej wojny z Ice Cube’em. Ice Cube, spotykając Solo w Los Angeles, wdaje się z nim w bójkę. Przeciwnik Jacksona zabiera mu łańcuch i zegarek Rolex. Solo mając łańcuch Ice Cube’a pokazuje się z nim na imprezie Cypress Hill. B-Real także nakłada go na siebie i pokazuje innym ludziom. Po pewnym czasie Cypress Hill robią sobie z nim zdjęcia.

Sprawa zaczyna nabierać coraz większego rozgłosu. Beef mógł nastawiać dzielnice, gangi i reprezentantów różnych kolorów skóry przeciwko sobie.

Brutalna śmierć Tupaca Shakura oraz plotki, że meksykańska mafia zaczyna się angażować w konflikt sprawiają, że rozsądek zwycięża i konflikt zostaje zażegnany. Mack 10 na prośbę B-Reala dzwoni do niego. Mack 10 wyjaśnia Latynosowi, jak do tego podchodzi (nic ma do Cypress Hill, ale Cube to jego ziomek i zawsze z nim jest). B-Real odpowiada, że to szanuje i nie jest na Mack 10 zły.

Cube dzwoni do B-Reala na początku 1997 roku i wszystko sobie z nim wyjaśnia. Nie ma już żadnego beefu, B-Real i Ice Cube znowu pracują razem od tamtego czasu.

1997–2003

Ice CubeW 1997 roku Ice Cube występuje gościnnie na płycie „Follow the Leader” amerykańskiego zespołu metalowego KoRn, w utworze „Children of the Korn”. W tym samym roku zostaje opublikowany singel „Men of Steel” z soundtracku do filmu „Steel”. Oprócz Ice Cube’a rapują w nim także: Shaquille O’Neal, B-Real, Peter Gunz oraz KRS-One. Do tegoż tracka zostaje nakręcony klip.

Ice Cube pojawia się także na dwóch utworach na albumie Mack 10, „Based on a True Story”, a także razem z Dr. Dre i Too Shortem na albumie Scarface’a „The Untouchable”. Utwór Ice Cube’a „Legal Paper” ukazuje się na kompilacji „The Lawhouse Experience, Volume One”.

Pod koniec 1997 roku zostaje wydana kompilacja Ice Cube’a „Featuring…Ice Cube”. Materiał znajdujący się na płytce obejmuje około siedem lat. Pomimo tytułu kilka utworów zostało pierwotnie wydanych na albumach studyjnych Ice Cube’a. Płyta zawiera jedną wcześniej niepublikowaną piosenkę („Bend a Corner Wit Me”). Znajduje się na niej także między innymi g-funkowy „Bop Gun (One Nation)”.

W marcu 1998 roku Jackson pojawia się w trzech utworach z g-funkowego albumu WC „The Shadiest One”, a także na dwóch trackach na albumie Mack 10 „The Recipe” (do jednego z nich zostaje nakręcony teledysk). Możemy go jeszcze usłyszeć na „Ruthless for Life” MC Rena.

Ice Cube pojawia się w pięciu piosenkach z soundtracku do filmu „The Players Club”. Jego utwór „We Be Clubbin'” zostaje pierwszym singlem. Do tego utworu i jego remiksu zostają zrobione teledyski.

W listopadzie tegoż roku (1998) Ice Cube wydaje długo oczekiwany szósty solowy album – „War & Peace – Volume 1 (The War Disc)”. Mimo, że poprzednia solowa płyta Jacksona była w pełni g-funkowa, to na „War & Peace – Volume 1 (The War Disc)” nie ma ani jednego g-funkowego utworu. Płytę promują dwa single. Nagrany z metalowym zespołem KoRn „Fuck Dying” i „Pushin’ Weight” z udziałem rapera Mr. Short Khopa. Krążek w USA uzyskuje status platynowej płyty.

Jest to pierwsza płyta Cube’a na której znajduje się więcej występów gościnnych (wśród nich są: Mr. Short Khop, KoRn, Mack 10, K-Mac). W 1999 roku Jackson pojawia się na pośmiertnej płycie Notorousa B.I.G „Born Again”. W tym samym roku singlem z soundtracku do filmu „Thicker than Water” zostaje kawałek Westside Connection „Let It Reign”. Ice Cube razem z Mack 10 pojawia się na albumie MC Eihta „Section 8″.

W marcu 2000 roku Cube wydaje drugą część dwualbumowego projektu „War & Peace – Volume 2 (The Peace Disc)”. Jest to ostatni album Cube’a, który zostaje wydany nakładem „Priority Records”. Na nim, tak jak na poprzednim krążku, także nie znajdziemy g-funku w tradycyjnej formie. Singlami z płyty są „You Can Do It” (z Mack 10 & Ms. Toi), „Hello” (z Dr. Dre i MC Renem) oraz „Until We Rich” (z Krayzie’em Bone’em). Gościnnie można usłyszeć także Chrisa Rocka, Jayo Felony, Gangsta oraz Squeak RU. Album w USA uzyskuje status złotej płyty.

W międzyczasie w 1999 roku zostaje wydana piosenka jednorazowo reaktywowanego N.W.A. – „Chin Check”. Można na niej usłyszeć Dr. Dre, Cube’a, MC Rena, a także Snoop Dogga (na miejsce Eazy’ego-E). Jest to pierwsza piosenka od czasu podziału N.W.A i trybut dla Eazy’ego. Utwór znajduje się na soundtracku do filmu Ice Cube’a „Next Friday”.

W 2000 roku Ice Cube bierze udział w trasie koncertowej Dr. Dre „Up in Smoke Tour” promującej nowy album Dr. Dre „2001”. Na trasie koncertowej występują oprócz Dre tacy artyści jak: Eminem, Proof, Snoop Dogg, Nate Dogg, Kurupt, D12, MC Ren, Westside Connection, Mel-Man, Tha Eastsidaz, Doggy’s Angels, Devin The Dude, Warren G, TQ, Truth Hurts i Xzibit.

W tym samym roku Cube pojawia się na płycie Snoop Dogga „Tha Last Meal” w kawałku „Set It Off” (oprócz Cube’a możemy w tym utworze usłyszeć także MC Rena, The Lady of Rage, Nate Dogg oraz Kurupta).

Na albumie Mack 10 „The Paper Route” pojawia się track z Ice Cube’em, WC i Timbalandem („Nobody”) oraz track z Ice Cube’em i Techniec’em („The Weekend”). Jeszcze w 2000 roku zostaje opublikowany teledysk do nigdy oficjalnie niewydanego na żadnym nośniku utworu „Live From L.A.”, wyprodukowanego przez DJ Quika. Oprócz Ice Cube’a w tym tracku rapują jeszcze Snoop Dogg oraz Xzibit.

Na wydanym w 2001 roku albumie Mr. Short Khopa „Da Khop Shop” możemy usłyszeć Ice Cube’a w 4 utworach.

Wydany w tym samym roku album Mack 10 „Bang or Ball” dostarcza nam utwór „Connected For Life”, z Ice Cube’em, WC oraz Butchem Cassidym, do którego powstaje teledysk.

W 2001 roku zostaje także wydana kompilacja Ice Cube’a „Greatest Hits”. Znajduje się na nim 17 piosenek, w tym 2 wcześniej niepublikowane. Kilka utworów, które trafiają na płytę, sa g-funkowe.

Rok później zostaje wydany album WC „Ghetto Heisman”. Znajdują się na nim dwie piosenki z udziałem Ice Cube’a.

Czasy od drugiej płyty Westside Connection (2003-teraz)

W 2003 roku Ice Cube pojawia się gościnnie na płycie The D.O.C. „Deuce” (w utworze „The Shit”) oraz na płycie Mack 10’a „Ghetto, Gutter & Gangsta” (w utworze „Lights Out”).

Po siedmioletniej przerwie Westside Connection powracają z drugim albumem „Terrorist Threats” w 2003 roku. Album dobrze wypada wśród krytyków muzycznych, ale odbiór komercyjny jest słabszy od „Bow Down” („Terrorist Threats” uzyskało status złota). Na płytę trafia wcześniej wydana lekko g-funkowa piosenka „Lights Out”.

Jedynym singlem jest wyprodukowany przez Fredwrecka utwór „Gangsta Nation”. Singiel, na którym gościnnie udziela się Nate Dogg, zostaje przebojem. W 2005 roku następuje spór, po którym Mack 10 opuszcza grupę, a Westside Connection zostaje rozwiązane.

Rok wcześniej Ice Cube gościnnie udziela się na albumie Lil’ Jon’a „Crunk Juice” w piosence „Real Nigga Roll Call”, do której zostaje stworzony klip. Cube dogrywa się także do utworu „Get U Down Part 2″ z wydanego w 2005 roku albumu Warrena G „In the Mid-Nite Hour”, do którego zostaje zrealizowany teledysk. Co ciekawe, na utworze pojawia się także m.in. B-Real oraz Snoop Dogg.

W czerwcu 2006 roku Ice Cube wydaje swój ósmy solowy album – „Laugh Now, Cry Later” nakładem Lench Mob Records. Płyta sprzedaje się w liczbie 144 000 kopii w pierwszym tygodniu, uzyskując później status złota. Płyta nie posiada ani jednego stricte g-funkowego utworu.

Ice Cube w jednym z wywiadów twierdzi, że album brzmi tak jak jego pierwsze dwie solowe płyty („AmeriKKKa’s Most Wanted” i „Death Certificate”). Krążek zawiera dwa utwory nagrane ze Snoop Doggiem. Oprócz tego na płycie udzielają się WC, Lil’ Jon i Kokane. Płyta zawiera 20 utworów (24 razem z bonus trackami) i promują ją single: „Chrome & Paint”, „Go To Church”, „Why We Thugs” i „You Gotta Lotta That”.

W 2006 roku Snoop Dogg wydaje płytę „Tha Blue Carpet Treatment”, na której znajduje się piosenka z Cube’em („LAX”). Ice Cube’a możemy także usłyszeć na aż 8 z 14 trackach na albumie WC „Guilty by Affiliation” z 2007 roku wydanego nakładem wytwórni Cube’a „Lench Mob Records”. Zdjęcie Ice Cube’a pojawia się nawet na okładce tego albumu.

We wrześniu 2007 roku zostaje wydana kompilacja Cube’a „In the Movies”. Jak sam tytuł wskazuje znajdują się na nim piosenki z różnych soundtracków. Utwory znajdujące się na albumie pochodzą z lat 1991–2005. Na płycie gościnnie pojawia się m.in. Mack 10, Ms. Toi, Dr. Dre, Master P, Mr. Short Khop oraz Ice T.

W połowie 2008 roku Tech N9ne wydaje płytkę „Killer”. Na jednej piosence z tego albumu możemy usłyszeć Ice Cube’a („Blackboy”). Pojawia się on także na krążku The Game’a „LAX” w utworze „State of Emergency”.

W sierpniu 2008 roku Ice Cube wydaje nakładem Lench Mob album „Raw Footage”. I tym razem płyta nie jest g-funkowa. Płytę reprezentują trzy single: kontrowersyjny „Gangsta Rap Made Me Do It”, „Do Ya Thang” oraz „Why Me?”.

Oprócz singli teledysk został nagrany jeszcze do „I Got My Locs On”. „Raw Footage” jest najbardziej polityczną płytą Cube’a od czasu „The Predator”.

Na krążku pojawiają się m.in. Game, Butch Cassidy, Musiq Soulchild, Young Jeezy, WC i Doughboy (syn Ice Cube’a). Album jest wyprodukowany m.in. przez Hallway Productionz (Teak „Tha Beatsmith” Underdue & Dee Underdue), Emile, DJ’a Crazy Toones i Tha Bizness.

28 września zostaje wydana ostatnia do tej pory solowa płyta Ice Cube’a pt. „I Am the West”. Za jedyny utwór na albumie zainspirowany g-funkiem można uznać „Nothing Like L.A.”. Album ukazuje się nakładem Lench Mob Records. Zawiera on 16 utworów i dwa bonusowe tracki. Produkcją zajmują się między innymi Sir Jinx i Hallway Productionz. Gościnnie pojawiają się: Jayo Felony, WC, Young Maylay, OMG i Doughboy.

Pierwszym singlem promującym album jest utwór „I Rep That West”, który miał premierę 25 kwietnia. Drugim singlem jest „Drink the Kool-Aid” wydany 27 lipca. Cube oznajmił, że w drugim singlu największe znaczenie ma tekst. Pojawiają się pogłoski, że Ice Cube zdissował w tej piosence Dr. Dre, ale Jackson zdecydowanie temu zaprzecza i wyjaśnia o co chodziło w tekście piosenki.

31 sierpnia pojawia się 3 singiel „She Couldn’t Make it on Her Own” z gościnnym udziałem synów Cube’a: OMG i Doughboya. Do utworów „I Rep That West”, „Drink The Kool-Aid”, „She Coudn’t Make It On Her Own”, „Ya’ll Know How I Am” oraz „Too West Coast” powstają teledyski. Płyta sprzedaje się w nakładzie 22 000 kopii w pierwszym tygodniu po premierze.

8 marca wychodzi album WC „Revenge of the Barracuda” na którym Ice Cube’a możemy usłyszeć w jednej piosence („You Know Me”). Do tego utworu zostaje także zrealizowany klip. W kwietniu 2011 roku ukazuje się utwór Daza Dillingera „Iz U Ready 2 Die” z gościnnym udziałem Ice Cube’a. Piosenka pochodzi z wydanego 19 kwietnia 2011 roku albumu Daza „D.A.Z.”.

Ice Cube przygotowuje się aktualnie do wydania nowego albumu pt. „Everythang’s Corrupt”.

Twórczość filmowa

Ice Cube we Friday

Ice Cube zajmuje się nie tylko muzyką, ale także aktorstwem. Wystąpił w 26 filmach.

Debiutem Ice Cube’a jako aktora jest postać Doughboya w nominowanym do Oscara filmie „Boyz N the Hood” (pol. „Chłopaki z sąsiedztwa”) w 1991 roku. Udział w tym filmie przynosi Cube’owi wyróżnienie od Chicago Film Critics Award dla najbardziej obiecującego nowego aktora (Most Promising New Actor).

Po tej roli występuje rok później jako gangster u boku Ice-T oraz Billa Paxtona w filmie akcji „Trespass” (pol. „Wstęp wzbroniony”). Jackson otrzymuje także propozycję zagrania z Janet Jackson w 1993 roku w filmie „Poetic Justice”, ale odmawia przyjęcia tej roli (ostatecznie zostaje ona przyznana 2Pacowi).

W 1994 roku gra w filmie „The Glass Shield” (pol. „Szklana tarcza”) jako osoba niesłusznie oskarżona o morderstwo.

John Singleton zachęca Ice Cube’a do spróbowania swoich sił w pisaniu scenariuszy mówiąc mu: „Jeśli możesz napisać nagranie, to możesz napisać film”. Za jego namową Jackson pisze razem z DJ Poohem scenariusz do komedii „Friday”, w której także gra głównego bohatera i której jest producentem.

Za swoją rolę dostaje nominację do MTV Movie Awards. Film zarabia 28 milionów dolarów na całym świecie (budżet filmu wynosi 3,5 mln dolarów) i doczekuje się dwóch sequeli – „Next Friday” oraz „Friday After Next”. Jackson w tym samym roku gra także w jego drugiej kolaboracji z John Singletonem, filmie pt. „Higher Learning” (pol. „Studenci”) jako zmęczony życiem student Fudge.

W 1997 roku Cube gra w wyprodukowanym przez niego thrillerze „Dangerous Ground” (pol. „Niebezpieczny kraj”) jako Afrykańczyk zesłany do Ameryki. Tego samego roku odgrywa również drugoplanową rolę u boku Jennifer Lopez i Jonem Voightem w głośnym horrorze „Anaconda”.

Jackson jest autorem scenariusza, producentem wykonawczym, aktorem w głównej roli i debiutuje jako reżyser w „The Players Club” (pol. „Striptizerki”) w 1998 roku. W 1999 roku występuje u boku George’a Clooneya i Marka Wahlberga w uznanym przez krytyków filmie „Three Kings” („Złoto pustyni”). Za swoją rolę dostaje nominację do Black Reel Awards.

W 2000 zakłada własną wytwórnię filmową Cube Vision. W tym samym roku pisze scenariusz, produkuje i występuje u boku Mike’a Eppsa w sequelu „Friday” – „Next Friday”, za który dostaje nominację do MTV Movie Awards. W 2001 roku towarzyszy Jasonowi Stathamowi w horrorze „Duchy Marsa” reżyserii Johna Carpentera jako niebezpieczny bandyta.

Rok później gra biznesmena w odnoszącym sukces komercyjny filmie „Barbershop” (za ten film dostaje nominację do Image Awards i Black Reel Awards). W tym samym roku produkuje, pisze scenariusz oraz występuje w  filmach „All About the Benjamins” (pol. „Liczą się tylko Frankliny”) oraz trzecim filmie z trylogii „Friday” – „Friday After Next”. W tych dwóch filmach ponownie spotyka sie na planie z Mike’em Eppsem.

W 2004 roku Cube jest producentem wykonawczym w „Barbershop 2: Back in Business”, gdzie gra jedną z głównych ról (dostaje za ten film nominację do Black Reel Awards).

W tym samym roku gra jako przywódca gangu motocyklistów w „Torque”. W 2005 roku gra z Willemem Dafoe i Samuel’m L. Jacksonem w filmie akcji „xXx: State of the Union” (za swoją rolę otrzymuje nominację do Teen Choice Awards) oraz wyprodukowanej przez niego komedii „Are We There Yet?” (pol. „Daleko jeszcze?”) za którą dostaje nominację do Black Movie Awards.

W 2007 roku produkuje i gra w sequelu „Are We There Yet?” – „Are We Done Yet?” (pol. „Daleko jeszcze?”).

W 2008 roku pojawiają się dwie komedie wyprodukowane przez Cube’a: „First Sunday” (pol. „Święty szmal”) i „The Longshots”. Rok później produkuje, pisze scenariusz i występuje ponownie u boku Mike’a Eppsa w filmie „The Janky Promoters”.

Ostatnim filmem z udziałem Jacksona jest „Lottery Ticket” (2010), którego jest producentem wykonawczym i w którym gra także Mike Epps. 2 czerwca 2010 roku odbywa się premiera serialu Ice Cube’a „Are We There Yet”. W wielu filmach Ice Cube’a można usłyszeć piosenki jego autorstwa.

Ciekawostki

W 1992 roku ożenił się z Kim Woodruff. Ma z nią czwórkę dzieci. Jedno z nich (Doughboy) rapuje w „Here He Come” z albumu Cube’a „Raw Footage” wydanego w 2008 roku. Doughboy i OMG (inny syn Cube’a) pojawiają się gościnnie na dwóch piosenkach z płyty „I Am The West”, wydanej w 2010 roku.

Ice Cube odrzucił rolę Bubby’ego w filmie „Forrest Gump”. Ostatecznie otrzymał ją Mykelti Williamson. Cube był brany pod uwagę do roli B.A. Baracusa w filmie „Drużyna A”. Ostatecznie otrzymał ją Quinton „Rampage” Jackson.

Podyskutuj o Ice Cubie na forum

Dyskografia

1987: My Posse (z C.I.A.)
1987: N.W.A. and the Posse (z N.W.A.)
1988: Straight Outta Compton (z N.W.A)
1990: AmeriKKKa’s Most Wanted
1991: Kill at Will
1991: Death Certificate
1992: The Predator
1993: Lethal Injection
1996: Bow Down (z Westside Connection)
1998: War & Peace Vol. 1 (The War Disc)
2000: War & Peace Vol. 2 (The Peace Disc)
2003: Terrorist Threats (z Westside Connection)
2006: Laugh Now, Cry Later
2007: In the Movies (kompilacja filmowa)
2008: Raw Footage
2010: I Am the West