Otrzymuj informacje ze świata g-funku

Bądź zawsze na bieżąco z aktualizacjami na stronie i nowymi inicjatywami G-funk.eu.
Wpisz poniżej swój adres e-mail i kliknij „zapisz się”.

Devin the Dude

Devin the Dude, właściwie Devin Copeland, urodził się 4 czerwca 1970 roku w Saint Petersburgu na Florydzie. Jest znany z hedonistycznych utworów i śpiewano-rapowanego stylu.

Devin jest określany jako „najlepiej strzeżony sekret rapu” i „ulubiony raper twojego ulubionego rapera” z uwagi na brak sukcesu w mainstreamie pomimo dużej popularności jako undergroundowy artysta. The New York Times określił go mianem „wybitnego dziwaka z naćpanym flow”.

Wczesne dzieciństwo Devin spędza w Saint Petersburgu na Florydzie, gdzie się urodził. W czwartej klasie podstawówki Devin przenosi się razem z rodziną do Teksasu. Mieszka w New Boston, a potem przeprowadza się do Houston, gdzie osiada na stałe. Tam zaczyna rozwijać się jego kariera muzyczna.

Początki – Odd Squad

Odd Squad - Rob Quest, Jugg Mugg, DevinPod koniec lat 80. poznaje Roba Questa, pochodzącego z Houston niewidomego rapera i producenta. Razem z przyjacielem Devina, Jugg Muggiem, w 1992 roku podpisują kontrakt z wytwórnią Rap-A-Lot.

Kontrakt zapewnił im poprzez wysłanie demo DJ Screw, pierwszy DJ grupy, później zastąpiony DJ Stylesem. Dwa lata później trio wydaje jako Odd Squad album „Fadanuf Fa Erybody!!”. Devin jest wypisany na albumie po prostu jako Devin, dodatek The Dude pojawi się kilka lat później.

Nagranie jest promowane przez utwór „I Can’t See It”, do którego nakręcono humorystyczny teledysk, w którym niewidomy Rob Quest  (znany z powodu braku wzroku także jako Blind Rob) prowadzi samochód.

Znakiem charakterystycznym Odd Squad stają się zabawne teksty, zdecydowanie odcinające się od ostrych gangsterskich tematów. Album czerpie z funkowych nagrań (np. „Da Squad”), korzysta także z brzmienia wschodniego wybrzeża (np. na „I Can’t See It”) oraz jazzu (np. „Jazz Rendition”).

Już na tym albumie kształtuje się charakterystyczny śpiewano-rapowany styl Devina. W jednym z wywiadów Devin zdradził, że jego umiejętność łączenia rapu ze śpiewem ukształtowała się dzięki słuchaniu w młodości starych piosenek. Scarface później powie, że było to najlepsze wydanie spod skrzydeł wytwórni Rap-A-Lot.

Scarface i Facemob

Scarface i Devin the DudeW wytwórni Rap-A-Lot w tym samym czasie co Devin nagrywa pochodzący z Houston raper Scarface. Znajomość tych dwóch artystów owocuje pojawieniem się Devina na wydanym w 1994 roku albumie Scarface’a, „The Diary”, na nagranym wspólnie z Ice Cubem zabarwionym politycznie utworze „Hand of the Dead Body”. Do utworu zostaje nakręcony teledysk, w którym występuje również Devin.

Scarface nakłania później Devina do przyłączenia się do nowej, formowanej przez niego grupy – Facemob. Efektem jest wydany w 1996 roku utrzymany w stylu hardcore gangsta album „The Otherside Of The Law”. Niestety nagranie nie odnosi większego sukcesu, a Devin odchodzi z grupy.

Na początku 1998 roku Devin the Dude ponownie pojawia się u Scarface’a – na podwójnym albumie „My Homies” udziela swojego wokalu na pięciu z 30 tracków. Później Devin jeszcze kilka razy pojawi się na albumach Scarface’a.

Solowy debiut

Devin the DudeW tym samym czasie Devin pracuje nad swoim pierwszym solowym albumem.

Pomysł na tytuł albumu oraz pseudonim „Devin The Dude” pojawi się w czasie jednej z sesji nagraniowych. Devin i Scarface kończyli już nagrywanie i pozostał im jeszcze jeden utwór.

Devin, zapytany przez Scarface’a o jego ulubiony album, odpowiedział, że jest to „The Dude” autorstwa Quincy’ego Jonesa. Raperzy przesłuchali ten album i stworzyli oparty na samplu utworu Jonesa, „The Dude”, utwór o tej samej nazwie w wykonaniu Devina.

Wtedy Scarface przekonał Devina, że właśnie tak powinien nazywać się album. Devin zawsze chciał być określany po prostu jako Devin, ale po pewnym czasie zdecydował się na rozwinięcie pseudonimu do Devin the Dude, ponieważ po wydaniu albumu ludzie często pytali czy to „Devin the Dude”. Innym powodem decyzji było to, że nagrywała w branży muzycznej artystka o pseudonimie Devin.

Ostatecznie utwór „The Dude” otwiera wydany w 1998 roku album o tej samej co utwór nazwie. Wyprodukowany głównie przez Scarface’a i Domo album pomimo braku odpowiedniej promocji i słabych miejsc na listach przebojów staje się hitem w podziemiu i przyciąga nawet uwagę Dr. Dre. Gościnnie na „The Dude” udziela się między innymi Spice 1, K-Dee, Scarface, członek Facemob DMG oraz członkowie Odd Squad.

Na utrzymanym w południowym g-funkowym klimacie albumie Devin the Dude rapuje i śpiewa hedonistyczne teksty dotyczące kobiet, picia alkoholu i palenia marihuany, co staje się jego znakiem rozpoznawczym. Devin the Dude również zajmuje się produkcją albumu (produkuje „See What I Can Pull” i „Like a Sweet” we współpracy z Domo).

„Fuck You” – punkt zwrotny w karierze

Wspomniany wcześniej Dr. Dre w 1999 roku kontaktuje się z Devinem i zaprasza go na swój drugi solowy album – „2001”. Owocem współpracy jest utwór „Fuck You”, który razem z „Xxplosive” trafia na winyl. Kawałek odnosi wielki sukces.

Później Dre proponuje Devinowi udział w trasie koncertowej „Up In Smoke Tour”, na co ten drugi przystaje. Udział na tym albumie i w trasie jest dla Devina punktem zwrotnym w karierze – zyskuje rozgłos, dzięki któremu otrzymuje propozycje gościnnych występów między innymi u takich sław jak De La Soul (utwór „Baby Phat”), Raphael Saadiq („Just A Man” z soundtracka do filmu Baby Boy, później utwór trafi także na album Devina), Too Short („Pimp Life”) czy Pimp C („Everytime”).

Dalsza kariera solowa

Devin the DudeW 2002 roku wychodzi długo oczekiwany drugi album rapera – „Just Tryin’ ta Live”.

Nagranie trafia na nieco wyższe niż debiut miejsca na listach przebojów, jednak także nie odnosi zbyt dużego sukcesu komercyjnego pozostając bardziej undergroundowym, pomimo gościnnych występów takich sław jak Nas czy Xzibit oraz produkcji takich producentów jak Dr. Dre czy DJ Premier.

Na album trafia utwór „Doobie Ashtray”, który staje się jednym z najbardziej znanych utworów Devina.

Początkowo kawałek był oparty na innym samplu, jednak okazało się, że nie będzie można go wydać z powodu praw autorskich. DJ Premier, dobry przyjaciel Devina, usłyszał oryginalny utwór i spodobał mu się. Później, po mixie i masteringu, Devin poinformował go, że nie może wydać tego utworu z powodu problemów z samplem.

DJ Premier poprosił o acapellę i stworzył nową wersję utworu, która trafiła na album. Devin nie zapomniał o kumplach z Odd Squad – pojawiają się oni na dwóch utworach, z których jeden, „Fa Sho”, pochodzi z debiutu grupy.

Na nagraniu znajduje się także utwór o samochodzie Devina, „Lacville ‘79”, który promuje ten album na singlu. Nazwa utworu to gra słów od modelu wozu – Lac to skrót od Cadillac, a ville to skrót od Coupe De Ville.

Do tego utworu zrealizowano także teledysk. „Lacville ‘79” staje się jednym z najbardziej znanych nagrań Devina. Co ciekawe, Devin już wcześniej użył wersów, które śpiewa w refrenie – pojawiają się na początku „One Day At a Time” z solowego debiutu rapera.

Produkcją albumu zajmują się głównie oprócz wspomnianych wcześniej artystów Domo, Mike Dean, Rob Quest oraz sam Devin. Warto także napisać o umieszczeniu na albumu wspomnianego wcześniej, nagranego razem z Raphaelem Saadiqiem utworu „Just A Man”, który w 2001 roku pojawił się na soundtracku do filmu „Baby Boy”.

Dwa lata później wychodzi trzeci album Devina, „To tha X-Treme”. Na zaledwie kilku z 17 utworów pojawiają się goście – warto wspomnieć głównie o występie 8Balla w kawałku „Tha Funk”.

Produkcją albumu ponownie zajmują się między innymi Rob Quest, Domo oraz sam Devin. Nagranie trafia na jeszcze wyższe niż poprzednie wydania Devina miejsca – szczególnie warto wspomnieć o wysokim, bo szóstym, miejscu na liście Top R&B/Hip Hop Albums. Na albumie pojawia się kilka utworów z głębszymi tekstami, z których warto wymienić szczególnie „Anythang” (który promował album) i „Unity”.

3 lata później, w 2007 roku Devin wydaje album „Waitin’ to Inhale”, który osiąga największy do tej pory sukces komercyjny – trafia na 30 miejsce listy Billboard 200 i 9 miejsce listy Top R&B/Hip Hop Albums. Gościnnie udzielają się takie sławy jak Andre 3000, Bun B, Lil’ Wayne czy Snoop Dogg.

Produkcją ponownie zajmuje się Domo i sam Devin, udziela się także między innymi Mike Dean. Album jest promowany przez nagrany ze Snoop Doggiem i Andre 3000 utwór „What A Job”, w którym artyści rapują o ciężkim życiu rapera i obalają mity związane z tym stylem życia.

Album przez 9 miesięcy sprzedał się w ilości 65 tysięcy kopii. Jest to jednocześnie ostatni album z nowymi utworami Devina wydany pod Rap-A-Lot. Na początku 2008 roku wytwórnia nie przedłuża kontraktu z artystą i trwająca ponad 15 lat współpraca kończy się.

Koniec współpracy z Rap-A-Lot i dalsza kariera

Coughee Brothaz (Odd Squad) - Rob Quest (Blind Rob), Jugg Mugg, Devin the DudeW 2007 roku Devin razem ze swoimi kumplami z Odd Squad wydaje niezależnie pod własną wytwórnią Coughee Brothaz Entertainment drugi album grupy – „Waitin’ Our Turn”, ale tym razem artyści nagrywają pod nazwą Coughee Brothaz.

Album niewiele odbiega od brzmienia innych nagrań Devina – znajduje się na nim sporo spokojnych, laid-backowych utworów ze śpiewanymi refrenami, choć pojawia się także kilka ostrzejszych brzmień. Warto wspomnieć, że w otwierającym album utworze „Rise & Shine” pojawia się Scarface.

W tym samym roku Devin pojawia się w filmie dokumentalnym o undergroundowej scenie rapie z Houston – „Screwed In Houston”.

W 2008 roku Devin wydaje mixtape o nazwie „Smoke Sessions, Vol. 1” na który zaprasza między innymi kumpli z Odd Squad/Coughee Brothaz.

Po odejściu z Rap-A-Lot Devin podpisuje kontrakt z niezależną nowojorską wytwórnią Razor & Tie, co owocuje wydaniem 7 października 2008 roku nowego albumu, „Landing Gear”.

Na albumie gościnnie pojawia się między innymi Snoop Dogg. Nagranie sprzedaje się całkiem dobrze trafiając na 47 miejsce listy Billboard 200, 9 miejsce Top R&B/Hip-Hop Albums i 5 miejsce Top Rap Albums. Przez cztery tygodnie krążek sprzedał się w liczbie prawie 19 tysięcy kopii.

Warto wspomnieć między innymi o utworze „In My Draws”, w którym wykorzystano talkbox czy „I Don’t Chase ‘Em” z gościnnym udziałem wspomnianego wcześniej Snoop Dogga. Na album trafia także utwór „Highway”, który został wydany wcześniej na krążku Coughee Brothaz.

Tego samego dnia co „Landing Gear” wychodzi inny album Devina – „Hi Life”, wydany pod wytwórnią Rap-A-Lot. Album zawiera niewydane utwory rapera, na których udzielają się między innymi członkowie Coughee Brothaz czy Bushwick Bill. Na nagraniu pojawiają się między innym produkcje Mike’a Deana i Dr. Dre.

W marcu 2010 roku wychodzi „Do Not DistHerb (Suite #420)” – 6-trackowe EP wypuszczone przed premierą kolejnego studyjnego albumu Devina „Suite 420″.

Miesiąc później, w kwietniu 2010 roku, wychodzi nowy studyjny album Devina – „Suite 420″. Z 15 tracków za produkcję sześciu odpowiada Devin, w tym jeden we współprodukcji z Questem i L-Dogiem. Krążek trafia na 9 miejsce listy Top R&B/Hip-Hop Albums.

Zaledwie sześć miesięcy później, w listopadzie 2010 roku, wychodzi „Gotta Be Me”. Brzmienie albumu różni się od brzmienia „Suite 420″. Tym razem Devin raczy swoich fanów kilkoma bitami o g-funkowym brzmieniu, by wymienić chociażby tytułowe „Gotta Be Me” czy promujące album na singlu „Jus Coolin”.

W 20123 roku Devin powraca z nowym albumem pt. „One for the Road”. Cały album jest utrzymany w luźnym klimacie, brakuje jednak większych nawiązań do g-funku.

Podyskutuj o Devinie The Dude na forum

Dyskografia:

1994: Fadanuf Fa Erybody!! (z Odd Squad)

1996: The Otherside Of The Law (z Facemob)

1998: The Dude

2002: Just Tryin’ ta Live

2004: To tha X-Treme

2007: Waitin’ to Inhale

2007: Waitin’ Our Turn (z Coughee Brothaz)

2008: Smoke Sessions, Vol. 1 (mixtape)

2008: Landing Gear

2008: Hi Life (kompilacja niewydanych utworów)

2010: Do Not DistHerb (Suite #420)

2010: Suite 420

2010: Gotta Be Me

2013: On the Road