Otrzymuj informacje ze świata g-funku

Bądź zawsze na bieżąco z aktualizacjami na stronie i nowymi inicjatywami G-funk.eu.
Wpisz poniżej swój adres e-mail i kliknij „zapisz się”.

Daz Dillinger

Daz Dillinger (właściwie Delmar Drew Arnaud) urodził się 25 maja 1973 roku w Long Beach. Daz jest kuzynem Snoop Dogga, Nate Dogga, Lil ½ Deada i RBX’a. Jest połową duetu Tha Dogg Pound i jednym z najbardziej znanych przedstawicieli g-funku.

Delmar dorastał w Tulsie, w stanie Oklahoma, gdzie mieszkał razem z matką, która uczęszczała tam do college’u i chciała trzymać syna z dala od gangów.

Jak pisze Ronin Ro w książce „Have Gun, Will Travel – The Spectacular Rise and Fall of Death Row Records” Daz był „raperem o księżycowej twarzy z gęstymi brwiami i niskim afro”. „Jego teksty były niskiej jakości, a muzyka na klawiszach była w złej tonacji, nie wiedział jak DJ’ować. Potrafił jednak śmiać się z dowcipów innych ludzi, kiedy było mu to potrzebne, potrafił grać rolę gorliwego ucznia, potrafił przekonująco grać dobrego przyjaciela, gdyby to pomogło mu wznieść się ponad charakteryzującą jego życie mierność”.

Death Row Records

Kiedy do Daza zadzwonił Snoop i powiedział mu, że współpracuje z Dr. Dre nad jego solowym albumem dla nowej wytwórni, Delmar natychmiast zechciał wziąć udział w tym projekcie. Wrócił więc do Kalifornii i zaczął odwiedzać studio nagraniowe Death Row Records. Zaprzyjaźnił się z Dre i ciągle dawał mu nowe sugestie dotyczące albumu.

Pod koniec 1992 roku wychodzi „The Chronic”, pierwszy solowy album Dre. Daz pod pseudonimem Dat Nigga Daz pojawia się aż na 6 kawałkach z 16. Są to: „The Day the Niggaz Took Over”, „Deeez Nuuuts”, „Lil’ Ghetto Boy”, „High Powered”, „The Roach (The Chronic Outro)” oraz „Bitches Ain’t Shit”. Do utworu „Lil’ Ghetto Boy” zrealizowano teledysk.

W tym samym czasie Daz zaprzyjaźnia się z Kuruptem, innym młodym artystą z Death Row Records i zakładają razem duet Tha Dogg Pound.

Pod koniec 1993 roku wychodzi kolejny album wytwórni – „Doggystyle” Snoop Dogga. Daz pojawia się na 5 utworach – „Gin and Juice”, „Murder Was the Case”, „Serial Killa”, „For All My Niggaz and Bitches” oraz „Doggy Dogg World”. Do „Gin and Juice” oraz „Murder Was the Case” zrealizowano teledyski. Daz pomagał Dre przy produkcji „Serial Killa” oraz „For All My Niggaz and Bitches”. Na single z udziałem Daza trafiają „Murder Was the Case” oraz „Doggy Dogg World”.

W marcu 1994 roku wychodzi soundtrack do filmu „Above the Rim”, gdzie Daza można usłyszeć na „What Would You Do”, „Who Got Some Gangsta Shit?” i w „Come Up To My Room”.

We wrześniu 1995 roku do DR dołącza 2Pac, który ma zatargi z działającą na wschodnim wybrzeżu wytwórnią Bad Boy Entertainment.

W październiku 1995 roku wychodzi debiutancki album Tha Dogg Pound – „Dogg Food”, który prawie w całości wyprodukował Daz. Odnosi on duży sukces komercyjny sprzedając się w liczbie 3 milionów egzemplarzy.

Kontrowersje wywołuje teledysk do utworu „New York, New York”, w którym dzięki zastosowaniu specjalnych efektów raperzy chodzą po ulicach Nowego Jorku powiększeni do rozmiarów wieżowców.

Teledysk zostaje zinterpretowany jako diss na wschodnie wybrzeże i doczekuje się odpowiedzi ze strony wschodnich artystów: Capone-n-Noreagi, Mobb Deep i Tragedy Khadafiego na kawałku „L.A., L.A.”.

Daz, Kurupt i Snoop zaprzeczali, jakoby kawałek był atakiem, tłumacząc, że pożyczyli jedynie pomysł od Grandmastera Flasha & the Furious Five, którzy byli autorami samplowanego utworu o tej samej nazwie. Co ciekawe, podczas kręcenia teledysku samochód Tha Dogg Pound został ostrzelany i ekipa musiała przenieść się do spokojniejszej dzielnicy.

Oprócz „New York, New York” album promował utwór „Respect” i „Let’s Play House”. Ten drugi, z powodu pornograficznego tekstu, również wywołał spore kontrowersje.

Po wydaniu tego albumu w Death Row zaczyna źle się dziać – z powodu ciągłych oszustw Suge’a z wytwórni odchodzi RBX, Lady of Rage i sam Dr. Dre – główny producent w wytwórni. Po odejściu Dre Daz staje się głównym producentem wytwórni.

Na początku 1996 roku wychodzi album 2Paca – „All Eyez On Me”. Daz produkuje 5 kawałków – „Ambitionz Az a Ridah”, „Skandalouz”, „Got My Mind Made Up”, klasyczne „2 of Amerikaz Most Wanted” oraz „I Ain’t Mad at Cha”. Do „2 of Amerikaz Most Wanted” oraz „I Ain’t Mad at Cha” zrealizowano teledyski. Daz rapuje na „Got My Mind Made Up”.

We wrześniu tego samego roku zostaje zamordowany 2Pac.

Dwa miesiące po śmierci Tupaca wychodzi drugi album Snoopa – „Tha Doggfather”. Daz produkuje 3 kawałki – „Doggfather”, „Groupie” oraz „Downtown Assassins” i sam rapuje na trzech – „Groupie”, „Blueberry” oraz „Downtown Assassins”.

Na początku 1997 roku wychodzi soundtrack do filmu „Gridlock’d”. Daz produkuje kilka utworów na ten album, a sam rapuje w „Don’t Try To Play Me Homey”. Co ciekawe, soundtrack trafia na 1. miejsce listy Billboard 200 i 1. miejsce listy Billboard Hot 100.

W tym samym roku wychodzi debiutancki album Nate Dogga, „G-Funk Classics, Vol. 1: Ghetto Preacher”. Daz produkuje „First We Pray”, „If This Were My World”, „These Days”, na którym rapuje, „Scared of Love” oraz „I Gonna Make My Money”. Do „These Days” zrealizowano także teledysk.

Również w 1997 roku Daz pojawia się na debiutanckim albumie The Lady of Rage – „Necessary Roughness”. Produkuje 4 utwory, a sam rapuje razem ze Snoop Doggiem w jednym – „Rough, Rugged and Raw”.

Kariera solowa

Daz Dillinger

W marcu kolejnego roku jeszcze pod wytwórnią Death Row wychodzi debiutancki krążek Daza – „Retaliation, Revenge and Get Back”. Odnosi on całkiem duży sukces komercyjny trafiając na 8. miejsce listy Billboard 200 ze sprzedażą 84 tysięcy kopii w pierwszym tygodniu.

Jeszcze lepszą pozycję, bo drugą, zajmuje na liście U.S. Billboard Top R&B/Hip-Hop Albums. Gościnnie udziela się wielu znanych artystów, takich jak 2Pac, Kurupt, Bad Azz, Too Short, Tray Deee, WC, MC Eiht czy Snoop Dogg.

Warto także wspomnieć o piosenkarce Val Young, znanej z utworów 2Paca, która pojawia się w „In California” (który trafia na singiel) oraz „Only For You”. Brzmienie albumu utrzymane jest w klasycznej g-funkowej konwencji.

Po wydaniu tego albumu Daz opuszcza Death Row Records.

W listopadzie 1999 roku wychodzi drugi album Kurupta – „Tha Streetz Iz a Mutha”. Daz produkuje na niego 6 kawałków, a sam rapuje aż w 9 na 16.

D.P.G. Recordz

Kurupt, Snoop Dogg, Daz

W 2000 roku Dillinger razem z Terrym Choe rusza z własną wytwórnią – D.P.G. Recordz.

W sierpniu tego samego roku wychodzi drugi album Daza – „R.A.W.”. Trafia dopiero na 87 miejsce listy Top R&B/Hip-Hop Albums. Gościnnie na albumie udziela się m.in. Kurupt, Tray Deee, Slip Capone czy Soopafly.

Na single trafiają tytułowe „R.A.W.” z Kuruptem oraz „I’d Rather Lie 2 Ya” z Kuruptem oraz Tray Deeem. Cały album utrzymany jest w klasycznym g-funkowym brzmieniu.

Na początku 2001 roku wychodzi wspólny album Daza i JT Bigga Figgi – „Long Beach 2 Fillmoe”. 12-trackowy album nie zawiera żadnych szerzej znanych artystów, ale jak na niezależny materiał odnosi całkiem duży sukces trafiając na 70 miejsce listy Top R&B/Hip-Hop Albums.

W marcu tego samego roku wychodzi druga kolaboracja Daza i JT – „Game for Sale”. W przeciwieństwie do poprzedniego ubogiego w gości albumu występuje tutaj sporo znanych artystów takich jak E-40, Yukmouth, Dru Down, Jay-Z, Kurupt, Mac Mall czy Rappin’ 4-Tay.

W maju tego samego roku wychodzi drugi album duetu Daza i Kurupta – „Dillinger & Young Gotti”. Są oni jednak zmuszeni zmienić nazwę grupy, ponieważ Suge Knight posiada prawa do nazwy „Tha Dogg Pound”. Nazywają więc grupę DPG (Dogg Pound Gangstaz). Tworzą także ekipę DPGC (Dogg Pound Gangsta Crips). W skład tej drugiej grupy wchodzą dodatkowo między innymi Nate Dogg, Snoop Dogg, Soopafly i inni.

Krążek zostaje wydany pod wytwórnią Daza – D.P.G. Recordz. Niestety nie osiąga on zbyt dużego sukcesu komercyjnego – trafia dopiero na 124. miejsce listy Billboard.

Prawie trzy miesiące później wychodzi kolejny album Kurupta – „Space Boogie: Smoke Oddessey”. Krążek trafia na 10. miejsce listy Billboard i sprzedaje się w liczbie około 350 tysięcy egzemplarzy. Daz przyczynia się do sukcesu albumu produkując dwa tracki, a samemu rapując w trzech.

3 tygodnie później Death Row Records wydaje album „2002”, na którym znajdują się niewydane utwory Tha Dogg Pound. „2002” trafia na 36 miejsce listy Billboard, przebijając wyniki sprzedaży „Dillinger & Young Gotti”.

W październiku tego samego roku wychodzi 25-trackowa kompilacja „Who Ride wit Us: Tha Compalation, Vol. 1”. Na albumie pojawiają się m.in. Xzibit, WC, Kurupt, Snoop Dogg, Scarface, Tray Deee, MC Eiht, RBX, Warren G, Soopafly, Nate Dogg.

Pod koniec roku Daz wypuszcza EP „Makaveli & Dillinger: Don’t Go 2 Sleep”. Tracki na tym albumie to niewydane utwory 2Paca na projekt „One Nation”. Daz oprócz „They Don’t Give a Fucc About Us” zremixował wszystkie utwory i dodał swoje zwrotki.

Album był wypuszczany w kilku różnych wersjach. Nielegalne wykorzystanie materiału 2Paca zostało zgłoszone do sądu przez Afeni Shakur, matkę Tupaca. Później materiały zostały przejęte przez Death Row Records.

W 2002 roku Daz wydaje ośmiotrackowy „I Got Love In These Streetz”. Na kawałku „Only Move 4 Tha Money” pojawia się 2Pac oraz Bad Azz.

Rozpad Tha Dogg Pound

Daz Dillinger

W tym samym roku Kurupt ku zdziwieniu swoich kumpli z powrotem zapisuje się do Death Row Records, gdzie otrzymuje funkcję zastępcy Suge’a, co wywołuje owocny w ataki słowne beef między Dazem a Kuruptem.

W czerwcu tego samego roku wychodzi trzeci solowy album Daza – „This Is the Life I Lead”. Gościnnie udzielają się m.in. Too Short oraz Roscoe. O dziwo Daz umieszcza dwa tracki z Kuruptem.

Album odnosi bardzo duży sukces trafiając m.in. na 15. miejsce listy Top R&B/Hip-Hop Albums i 6. miejsce listy Billboard Top Independent Albums. Na singiel trafia kawałek „Keep It Gangsta”.

W październiku tego samego roku Daz wypuszcza album „To Live and Die in CA”, na którym udziela się wielu gości, między innymi Bad Azz, Xzibit, Yukmouth, Outlawz czy MC Eiht.

Pod koniec października wychodzi „Who Ride wit Us: Tha Compalation, Vol. 2”. Gościnnie pojawia się między innymi South Central Cartel, E-40, Goldie Loc, Snoop Dogg, WC.

W maju 2003 roku wychodzi kolejny album Daza – „DPGC: U Know What I’m Throwin’ Up”. Na albumie pojawia się E-White, Snoop Dogg, Goldie Loc. Artyści razem dissują Suge’a Knighta, Kurupta i wszystkich innych artystów z Death Row.

W czerwcu tego samego roku wychodzi kolaboracja Daza z pochodzącym z Houston raperem Nuwine – „Southwest”. Na albumie nie pojawiają się żadni znani goście. Brzmienie łączy Zachód z Południem.

W kwietniu 2004 roku Daz wydaje album DPG „The Last of tha Pound”, na którym znajdują się niewydane tracki duetu. We wrześniu tego samego roku Daz wydaje drugą wersję „I Got Love in These Streetz”. Na album trafia ponad 10 nowych tracków.

Na początku 2005 roku wychodzi kolejny album Daza – „Tha Dogg Pound Gangsta LP”. Na krążku nie pojawia się zbyt wielu gości, warto jednak wspomnieć, że występują Nate Dogg i George Clinton. Cały album utrzymany jest w klasycznym g-funkowym brzmieniu.

W tym samym roku roku Snoop Dogg staje się mediatorem w sporze Daz–Kurupt. Ostatecznie Snoop odnosi sukces i duet dochodzi do porozumienia, dzięki czemu album „The Last of tha Pound” jednak nie okazuje się ostatnim, a sam Kurupt decyduje się opuścić wytwórnię Suge’a.

Ponowne zjednoczenie

W maju tego samego roku Daz wypuszcza kolejny album – „Gangsta Crunk”. Brzmienie klimatu bardzo różni się od poprzednich nagrań.

W listopadzie 2005 roku wychodzi kolejny album DPG – „Dillinger & Young Gotti II: Tha Saga Continuez…”. Odnosi on sukces komercyjny sprzedając się w liczbie około 100 tysięcy kopii.

W czerwcu 2006 roku wychodzi kolejny album Kurupta, tym razem wydany pod ksywą Young Gotti – „Same Day, Different Shit”. Daz produkuje większość kawałków i rapuje na trzech.

Zaledwie tydzień później następuje wielki powrót Daza i Kurupta – znów pod nazwą Tha Dogg Pound wydają w wytwórni Snoopa, Doggystyle Records, album „Cali Iz Active”. Krążek trafia na 28. miejsce listy Billboard 200 i sprzedaje się w liczbie ponad 100 tysięcy egzemplarzy.

Na promowanym przez singiel o tej samej nazwie albumie oprócz Snoopa, który wystąpił aż na 7 z 16 tracków, na albumie pojawiają się członkowie DPGC – Nate Dogg, RBX, Soopafly, Bad Azz, a także tacy artyści jak Ice Cube czy Diddy. Na teledysku do tytułowego utworu pojawia się wiele gwiazd Zachodniego Wybrzeża, między innymi takie osobistości jak Ice Cube, WC, DJ Quik, Too Short, Xzibit, B-Real, Warren G, MC Eiht czy Dilated Peoples. Co ciekawe, w teledysku można zobaczyć zarówno crip walk WC jak i blood walk DJ Quika.

Trzy miesiące później Daz wydaje pod wytwórnią So So Def album „So So Gangsta”. Krążek zdecydowanie różni się od poprzednich albumów – Daz produkuje tylko 5 kawałków z 12. Pozostałymi zajął się Jermaine Dupri, No I.D. oraz Scott Storch. Gościnnie udzielają się Rick Ross, Snoop Dogg, Soopafly, Kurupt czy Ice Cube.

Album zadebiutował na 35. miejscu listy Billboard 200 ze sprzedażą 23 tysięcy egzemplarzy, a do tej pory sprzedał się w liczbie ponad 150 tysięcy kopii. Na single trafiają aż trzy kawałki – „On Some Real Shit”, „All I Need” oraz „Thang On My Hip”.

Ostatnio

Daz Dillinger

W marcu 2007 roku Tha Dogg Pound wydają kolejny album, tym razem pod wytwórnią Daza – „Dogg Chit”. Okładka płyty jest podobna do okładki debiutu Tha Dogg Pound.

Na albumie Daz powraca w swoich produkcjach do g-funkowego klimatu. „Dogg Chit” promuje nagrany we współpracy ze Snoop Doggiem kawałek „Vibe”, do którego nakręcono także teledysk. Wideo można znaleźć także do kawałków „1 N 1 Out”, „Where U From” oraz „Everybody”. Nagranie sprzedaje się w liczbie około 175 tysięcy egzemplarzy i trafia na 77 miejsce listy Billboard 200.

We wrześniu tego samego roku Daz wydaje kolejny album – „Gangsta Party”. Krążek wychodzi pod nakładem High Powered Entertainment. Wszystkie tracki zostały wyprodukowane przez Johna Silvę. Album trafił na 82. miejsce listy Top R&B/Hip-Hop Albums Chart. Gościnnie udzielają się m.in. E-40, Kurupt, Redman, Young Noble, Hussein Fatal, Yukmouth, Spice-1 czy Roscoe.

W marcu 2008 roku Tha Dogg Pound wydają w Internecie EP „Let’s Ryde 2Night”, na którym między innymi znajdują się takie tracki jak nagrany razem z Nate Doggiem i Snoop Doggiem „Xmas Seasons” czy nagrany z B-Realem i Nate Doggiem „Look Like U Need A Lift”.

W sierpniu 2008 roku wychodzi kolejna solówka Daza, „Only on the Left Side”. Odnosi ona całkiem duży sukces komercyjny trafiając na 38. miejsce listy Billboard 200. Gościnnie udzielają się m.in. Krayzie Bone, Snoop Dogg, Soopafly, Kurupt.

W listopadzie tego samego roku Kurupt wydaje razem z bratem album „The Frank and Jess Story”. Daz udziela się na trzech trackach.

W sierpniu 2009 roku do sprzedaży trafia kolejny album Daza – „Public Enemiez”. Album utrzymany jest w West Coastowym klimacie, a goście ograniczeni są do refreniarzy. Album promuje utwór „In My Neighborhood”, „Tell Me What You Got” oraz „Meet Me @ Tha Strip Club”.

Pod koniec listopada 2009 roku wychodzi kolejny album Tha Dogg Pound – „That Was Then, This Is Now”. Na albumie duet wraca w kilku utworach do starych g-funkowych i West Coastowych brzmień. Wśród gości na albumie pojawia się m.in. Snoop Dogg, Roscoe, Krayzie Bone oraz Kokane.

W sierpniu 2010 roku premierę ma kolejny album Tha Dogg Pound – „100 Wayz”. Wyprodukowany prawie w całości przez ekipę Daz Dillinger, Ivan Johnson & Soopafly album zawiera głównie hardcore’owe gangsterskie utwory. Album jest promowany przez utwory „Sky’z Tha Limit” oraz „Another Clip”. Na albumie gościnnie pojawia się m.in. RBX, Soopafly, Nate Dogg, Snoop Dogg, The Lady of Rage oraz Butch Cassidy.

Pod koniec listopada tego samego roku premierę ma kolejny album Daza – „Matter of Dayz”. Na zaledwie 10-trackowym wydaniu gościnnie pojawia się m.in. Kurupt, Snoop Dogg, Goldie Loc oraz Hustle Boyz.

Najnowszy album Daza, D.A.Z., trafia do sprzedaży w kwietniu 2011 roku. Gościnnie na krążku udzielają się m.in. Snoop Dogg, Kurupt, Ice Cube, WC oraz Soopafly.

W 2012 roku zostaje wypuszczony album „Witit Witit”.

W czerwcu 2013 roku Daz wypuszcza w duecie z WC album „West Coast Gangsta Shit”, na którym pojawiają się utrzymane w klasycznym g-funkowym oraz westcoastowym brzmieniu kawałki.

Jeśli chodzi o 2013 rok, warto też nadmienić wydanie w tym okresie mixtape’u „Dilly Tha Dogg – Bacc 2 Tha Old School Vol. 1″, na którym Daz nagrał g-funkowe utwory oparte na samplach grupy One Way.

Podyskutuj o Dazie Dillingerze na forum

Dyskografia (główne albumy):

1995: Dogg Food (z Kuruptem jako Tha Dogg Pound)
1998: Retaliation, Revenge and Get Back
2000: R.A.W.
2001: Long Beach 2 Fillmoe (z JT Bigga Figgą)
2001: Game For Sale (z JT Bigga Figgą)
2001: Dillinger & Young Gotti (z Kuruptem jako DPG)
2001: 2002 (z Kuruptem jako Tha Dogg Pound)
2001: Ride wit Us: Tha Compalation, Vol. 1
2001: Makaveli & Dillinger Don’t Go 2 Sleep
2002: This Is the Life I Lead
2002: To Live and Die in CA
2002: Who Ride wit Us: Tha Compalation, Vol. 2
2002: I Got Love In These Streetz
2003: DPGC: U Know What I’m Throwin’ Up
2003: Southwest (z Nuwine)
2004: The Last of Tha Pound (z Kuruptem jako DPG)
2004: I Got Love in These Streetz
2005: Tha Dogg Pound Gangsta LP
2005: Gangsta Crunk
2005: Dillinger & Young Gotti II: Tha Saga Continuez… (z Kuruptem jako DPG)
2006: Cali Iz Active (z Kuruptem jako Tha Dogg Pound)
2006: So So Gangsta
2007: Dogg Chit (z Kuruptem jako Tha Dogg Pound)
2007: Gangsta Party
2008: Let’s Ryde 2Night (z Kuruptem jako Tha Dogg Pound)
2008: Only on the Left Side
2009: Public Enemiez
2009: That Was Then, This Is Now (z Kuruptem jako Tha Dogg Pound)
2010: 100 Wayz (z Kuruptem jako Tha Dogg Pound)
2010: Matter of Dayz
2011: D.A.Z.
2013: West Coast Gangsta Shit (z WC)

Produkcje m.in. dla:

2Pac
Kurupt
Nate Dogg
Tha Dogg Pound
The Lady of Rage
WC