Początek

Zespół powstaje w 1989 roku z inicjatywy Colda 187um (Gregory Fernan Hutchinson). Początkowo w skład grupy wchodzą Cold 187um, KMG the Illustrator (Kevin Dulley), DJ Total K-Oss (Anthony Stewart) i Go Mack (Arthur Goodman).

W 1990 roku dołączają do Ruthless Records i wydają „Livin’ Like a Hustlers”. W produkcji pomagali Laylaw i Dr. Dre. Niebywale agresywne teksty przynoszą ATL sukces. Album zostaje włączony do The Best 100 Source Albums, trafia na 75 miejsce listy Billboard 200 i 14 listy Top R&B/Hip-Hop Albums. Singiel „Murder Rap” okazuje się hitem i przez długi czas utrzymuje się na pierwszej pozycji Hot Rap Singles. Do dwóch utworów zostają nagrane teledyski – są to „Untouchable” i „Murder Rap”.

Kolejny album został wydany już rok później.  9 utworowy EP „Vocally Pimpin” nie powtarza sukcesu poprzednika. Przy produkcji nie ma Dr. Dre, który miał udział w „Livin’ Like a Hustlers”. „Vocally Pimpin” jest uważane za pierwszy w pełni g-funkowy album.

Black Mafia Life i Uncle Sam’s Curse

Trzeci krążek zostaje wydany dopiero 2 lata później – w lutym 1993. Jest to „Black Mafia Life”. Album staje się od razu jednym z klasyków i odnosi duży sukces. Magazyn „Rolling Stone” daje albumowi 4.5 gwiazdki na 5 możliwych. Część utworów wykorzystuje te same sample co solowy debiut Dr. Dre, „The Chronic”, wydany parę miesięcy wcześniej. Podczas gdy Cold 187um i Dr. Dre wspólnie byli w Ruthless Records, Dre rzekomo miał odsłuchać utwory przygotowane na „Black Mafia Life” i wykorzystać podobne brzmienie na swoim albumie. Tego samego roku Cold 187um ma udział w produkcji płyty Eazy’ego-E – „It’s On (Dr. Dre) 187um Killa”. Razem z Dirty Redem pomaga także Eazy’emu w pisaniu tekstów. Po tym albumie z grupy odchodzi Go Mack przez nieporozumienia z pozostałymi członkami.

Rok później wydany już jako trio „Uncle Sam’s Curse” okazuje się odnieść jeszcze większy sukces niż poprzednik. Krytycy uważają go za najlepszy album grupy, a przez wielu uważany jest za najlepszy g-funkowy album w historii. Kawałek „Kalifornia” przez niektórych jest nazywany „hymnem Zachodu”. Hitem okazał się utwór „Black Superman”. Album ostatecznie trafia na 15 miejsce listy Top R&B/Hip-Hop Albums. W tym samym roku Above the Law występują gościnnie na albumie Kokane’a „Funk Upon a Rhyme”, gdzie dissują Dr. Dre, Snoop Dogga, Kurupta i Daza.

Odejście z Ruthless

Po śmierci Eazy’ego-E zespół odchodzi z Ruthless Records i dołącza do Tommy Boy Ent. należącej do Toma Silvermana. W 1996 r. wydają dla tej wytwórni album „Time Will Reveal”. Nie powtarza on jednak sukcesu „Uncle Sam’s Curse”, chociaż sprzedaje się bardzo dobrze. Trafia na 80 miejsce listy Billboard 200 i 18 miejsce Top R&B/Hip Hop Albums.

Następnie zespół powraca po 2 latach wydając swój piąty album – „Legends”. Nie odnosi on jednak sukcesu i jest wymieniany jako najsłabszy w historii grupy. Do nagrywania płyty ATL zaprosiło takich artystów jak Yukmouth czy Jayo Felony. Jak się okazuje jest to ostatni album w Tommy Boy. Zakładają swój własny label West World i podpisują umowę dystrybucyjną ze Street Solid Records.

Dalsza kariera

„Forever: Rich Thugs, Book One”, jak się okazuje ostatnia płyta zespołu, zostaje wydana w 1999 roku. Album sprzedaje się najgorzej w historii całego zespołu. Tego samego roku Cold wydaje swój solowy debiut – „Executive Decisions”. Nie odnosi on jednak sukcesu.

Rok później Cold 187um dostaję ofertę od Suge Knighta by dołączyć do Death Row Records i zostać producentem w wytwórni. Razem z ATL nagrywają w Tha Row album „Diary of a Drug Dealer” jednak Cold 187um nie decyduje się na wydanie albumu z powodu pracy z Crooked I. Ostatecznie grupa zawiesza działalność w 2000 roku, a „Diary of a Drug Dealer” nie zostaje wydane.

Dyskografia:

1990: Livin’ Like a Hustlers
1991: Vocally Pimpin’
1993: Black Mafia Life
1994: Uncle Sam’s Curse
1996: Time Will Reveal
1998: Legends
1999: Forever: Rich Thugs, Book One
2000: Diary of a Drug Dealer (niewydany)