Otrzymuj informacje ze świata g-funku

Bądź zawsze na bieżąco z aktualizacjami na stronie i nowymi inicjatywami G-funk.eu.
Wpisz poniżej swój adres e-mail i kliknij „zapisz się”.

2Pac

2Pac2Pac (właściwie Tupac Amaru Shakur) urodził się 16 czerwca 1971 roku w Nowym Jorku. Jest jednym z najważniejszych reprezentantów rapu z zachodniego wybrzeża, który ma w swoim dorobku także g-funkowe utwory oraz kolaboracje z g-funkowymi artystami.

Imiona otrzymał po indiańskim przywódcy powstania Tupacu Amaru II. Wychowywał się w rodzinie powiązanej z Czarnymi Panterami, organizacją utworzoną w celu ochrony czarnej mniejszości.

Jego matka to Afeni Shakur, a ojciec to Billy Garland (porzucił rodzinę). Jego ojczymem jest Mutulu Shakur, który od 1986 roku odsiaduje karę za napad, w wyniku którego zginęło dwóch policjantów. Rodzeństwo:  młodsza o 2 lata siostra Sekyiwa i 2 lata starszy przyrodni brat Mopreme, który również jest raperem.

Początki

Młody Tupac

W dzieciństwie Tupac zostaje zapisany przez matkę do grupy teatralnej z Harlemu, The 127th Street Ensemble. W niej też w wieku 12-lat debiutuje w przedstawieniu.

W 1986 Shakurowie przeprowadzają się do Baltimore. Tupac rozpoczyna naukę w Baltimore School for the Arts, gdzie rozwija swoje umiejętności raperskie i zostaje uznany za najlepszego rapera w środowisku szkolnym. Wraz ze swoim kumplem Mousem zakłada grupę Born Busy.

Zmuszony do kolejnej przeprowadzki Pac trafia do Marin City w Kalifornii. W 1989 w szkole poznaje nauczycielkę poezji, Lellę Steinberg. To dzięki niej udaje mu się w 1990 przyłączyć do grupy Digital Underground – Pac zaczyna pracować jako tancerz i roadie.

Kariera solowa i aktorska

Tupac z Digital Underground

W 1991 roku debiutuje na albumie Digital Underground „This is an EP Release” w kawałku Same Song. W listopadzie 1991 roku wydaje swój pierwszy solowy album utrzymany w klimacie politycznego rapu – „2Pacalypse Now”, który okrywa się złotem. Album zawiera takie utwory jak atakujące policję „I Don’t Give a Fuck” i „Trapped” czy poruszającą historię o młodej matce – „Brenda’s Got a Baby”.

W 1992 roku Tupac pojawia się w świetnym ulicznym dramacie, „Juice”, gdzie gra jedną z głównych ról – Bishopa. Co ciekawe, rolę miał zagrać kumpel Paca, Treach z Naughty by Nature. Otrzymał ją jednak 2Pac, po tym, jak w czasie przesłuchania rzucił krzesłem. Od tego filmu kariera aktorska Tupaca nabiera tempa.

Na następnym albumie, „Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z.”, wydanym w 1993 roku, pojawiają się utwory nawiązujące do g-funkowego brzmienia, między innymi „Keep Ya Head Up” czy „I Get Around”. Album zyskuje status platynowej płyty. Od tego momentu każdy kolejny album 2Paca zyskuje co najmniej ten status.

W maju 1993 roku wychodzi klasyczny film „Menace II Society”. Tupac miał grać w nim rolę O-Doga, ale stracił ją po pobiciu reżysera.

Nie szkodzi to jednak aktorstwu Tupaca, który już w lipcu tego samego roku pojawia się wraz z Janet Jackson w filmie romantycznym „Poetic Justice”.

W tym samym roku Tupac reżyseruje teledysk Mac Malla „Ghetto Theme” z albumu „Illegal Business?”. Album ten uznawany jest za jedno z klasycznych westcoastowych dzieł.

Już w marcu kolejnego roku, Shakur pojawia się w filmie Above the Rim, gdzie również gra jedną z głównych ról. 2Pac pojawia się również na soundtracku tego filmu, znajdują się na nim dwa tracki jego autorstwa – „Pain” i „Loyal to the Game”.

We wrześniu 1994 roku wychodzi album Thug Life – grupy 2Paca. Na albumie pojawiają się między innymi takie tracki jak klasyczny już „How Long Will They Mourn Me?” czy „Pour Out A Little Liquor”, od którego zaczęła się współpraca Tupaca z Johnnym „J”, producentem jego późniejszych hitów. Sam album jest jedynym w pełni g-funkowym wydaniem w dyskografii 2Paca.

1 grudnia 1994 roku Tupac zostaje skazany za gwałt.

Dzień przed ogłoszeniem wyroku, 30 listopada, Pac zostaje 5 razy postrzelony i okradziony w wyniku zamachu na jego życie w studiu nagraniowym w Nowym Jorku. 3 godziny po operacji wypisuje się ze szpitala w obawie o własne życie. Później o atak oskarża Notoriousa B.I.G. i Puffa Daddy’ego, których atakuje w legendarnym dissie „Hit’em Up”.

W lutym 1995 roku Tupac trafia do więzienia Clinton Correctional Facility, gdzie ma odbyć karę za gwałt.

W czasie odsiadki 2Paca, w kwietniu, wychodzi jego kolejny solowy album, „Me Against the World”. Album jest utrzymany w bardziej emocjonalnym klimacie. Utworami, które można określić g-funkiem są m.in. „Heavy In the Game” i „Young Niggaz”. Album uzyskuje status dwukrotnej platyny.

W więzieniu Tupac pisze także scenariusz filmowy „Live 2 Tell”.

Death Row

Suge Knight, 2Pac, Snoop Dogg

W październiku 1995 roku pojawia się możliwość zwolnienia warunkowego, jednak 2Pac nie ma możliwości zapłacenia 1,4 miliona dolarów kaucji. Sytuację tę wykorzystuje Suge Knight, właściciel Death Row Records, który oferuje 2Pacowi w zamian za nagranie dla Death Row trzech płyt wpłacenie kaucji. Zdesperowany pobytem w więzieniu Tupac podpisuje umowę.

W lutym 1996 roku 2Pac wydaje w Death Row dwupłytowy album „All Eyez On Me”, który w dużej mierze utrzymany jest w g-funkowym klimacie.

Najbardziej charakterystyczne g-funkowe utwory z tego albumu to m.in. wyprodukowany przez Daza Dillingera „2 of Amerikaz Most Wanted” nagrany w kolaboracji ze Snoop Doggiem, wyprodukowany przez Dre „California Love” czyli jeden z najbardziej znanych w historii g-funkowych kawałków, „Can’t C Me”, również wyprodukowany przez Dr. Dre, a także takie utwory jak „Shorty Wanna Be a Thug”, „Thug Passion”, czy „All Eyez On Me”, wyprodukowane przez Johnny’ego „J”. All Eyez On Me jest uważany za jeden z najlepszych albumów w historii rapu. Uzyskał on status dziewięciokrotnej platyny.

4 czerwca wychodzi singiel „How Do You Want It”, na którego drugiej stronie pojawia się legendarny już diss „Hit’em Up” atakujący raperów ze wschodniego wybrzeża, a głównie Notoriousa B.I.G, którego Pac oskarżał o próbę zamachu na jego życie.

Okres Death Row został dokładnie opisany przez ochroniarza 2Paca, Franka Alexandra, w książce „Got Your Back”. Frank potwierdza, że Pac był przez 24 godziny na dobę pod wpływem marihuany i nie mógł bez niej funkcjonować. Gdy brakowało zioła, wpadał w szał. Oprócz marihuany Tupac palił także papierosy – Newporty.

Inną rzeczą, bez której Tupac nie mógł żyć były kobiety. Jak wspomina Frank Alexander, na planie teledysku „How Do You Want It” 2Pac uprawiał seks z tak wieloma kobietami, że zemdlał ze zmęczenia. Podsumowując książkę Frank pisze: „Tupac miał naprawdę kochające serce. Bez względu na to, co słyszałeś, albo przeczytałeś, uwierz mi, kiedy mówię ci, że jego serce wypełniała miłość”.

Śmierć

2Pac2Pac w wielu swoich utworach rapował o śmierci, był przeświadczony, że nie dożyje 30. urodzin.

7 września 2Pac zostaje bardzo poważnie ranny w wyniku strzelaniny samochodowej.

13 września 1996 roku o 16:03, w wieku 25 lat, umiera w szpitalu wskutek wewnętrznego krwawienia. Ciało zostało spalone, a część prochów zmieszana z marihuaną i spalona przez członków ekipy, którą stworzył 2Pac – Outlawz. Zagadkowa śmierć staje się przyczyną plotek, że 2Pac żyje.

Mordercy do dzisiaj nie odnaleziono, chociaż najbardziej prawdopodobna hipoteza wskazuje, że mordercą był gangster Orlando Anderson, członek South Side Crips, którego 2Pac pobił podczas gali w hotelu MGM Grand.

Pośmiertnie

Przed śmiercią Tupac zdążył jeszcze zagrać główne role w trzech filmach: Bullet, Gridlock’d i Gang Related, które odpowiednio mają premierę miesiąc, 5 miesięcy i rok po śmierci Tupaca.

W listopadzie 1996 roku pojawia się pierwszy pośmiertny album 2Paca, i ostatni, nad którym Tupac pracował od początku do końca – „The Don Killuminati: The 7 Day Theory”. 2Pac chciał, aby album brzmiał mroczniej, zaprosił więc innych producentów. Mimo to znajdują się na nim g-funkowe utwory, m.in. „Toss It Up” czy „To Live & Die In L.A.”. Krążek okrywa się czterokrotną platyną.  Co ciekawe, wszystkie kawałki zostały napisane i nagrane w 3 dni, a 4 dni trwał mixing.

Gdyby Tupac żył, po wydaniu tego albumu wywiązałby się z umowy nagrania trzech płyt dla Death Row.

24 listopada 1997 roku zostaje wydany dwupłytowy album „R U Still Down? (Remember Me)”, na którym pojawiają się niewydane materiały w oryginalnej lub zremixowanej formie. Utwory wyprodukowane przez Johnny’ego „J” – „Ready 4 Whatever” i „Fake Ass Bitches” można uznać za g-funk. Podobnie jak poprzedni album, krążek zyskuje status czterokrotnej platyny.

W listopadzie 1998 roku wychodzi podwójny album z największymi hitami 2Paca – „Greatest Hits”. Zyskuje on status dziewięciokrotnej platyny.

W grudniu 1999 roku wychodzi album nagrany w kolaboracji z ekipą 2Paca, Outlawz – „Still I Rise”. Część utworów nawiązuję do g-funku, m.in. tytułowy „Still I Rise” czy „The Good Die Young”. Album nie odnosi takiego sukcesu jak poprzednie i uzyskuje status „zaledwie” jednej platyny.

W 2001 roku pojawia się kolejny dwupłytowy album – „Until the End of Time”. Staje się najczęściej kupowanym hip-hopowym albumem w tym roku i okrywa się trzykrotną platyną.

W listopadzie 2002 roku wychodzi kolejny dwupłytowy album. Jest to ostatni album, na którym można usłyszeć 2Paca na bitach czerpiących z g-funku. Mowa tu m.in. o wyprodukowanym przez DJ Quika „Late Night” czy „Better Dayz” wyprodukowane przez Johnny’ego „J”. Album otrzymuje status dwukrotnej platyny.

2PacW 2003 roku wychodzi film dokumentalny o życiu 2Paca – „Tupac: Resurrection”, do którego zostaje także wydany soundtrack z utworami rapera.

Na kolejnych pośmiertnych albumach – „Loyal to the Game” (wydany w 2004 roku) wyprodukowany prawie w całości przez Eminema i „Pac’s Life” (wydany w 2006 roku) nie usłyszymy żadnego stricte g-funkowego utworu. Z uwagi na kiepską politykę wytwórni Amaru LTTG uzyskuje tylko status jednej platyny, a Pac’s Life nie sprzedaje się nawet w ilości 500 000 kopii dającej złotą płytę.

Pośmiertnie zostało wydanych jeszcze wiele albumów, między innymi: albumy, na których zawarta jest poezja Tupaca („The Rose That Grew From Concrete” i „The Rose vol. 2”), remixy („Nu-Mixx Klazzics” i „Nu-Mixx Klazzics vol. 2”) czy nagrania z koncertów (2Pac Live).

Podyskutuj o 2Pacu na forum

Dyskografia:

1991: 2Pacalypse Now
1993: Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z.
1994: Thug Life: Volume 1 (wspólnie z Thug Life)
1995: Me Against the World
1996: All Eyez On Me
1996: The Don Killuminati: The 7 Day Theory
1997: R U Still Down? (Remember Me)
1998: Greatest Hits
1999: Still I Rise
2001: Until the End of Time
2002: Better Dayz
2004: Loyal to the Game
2006: Pac’s Life